Her mutsuzluğun bir adım ilerisinde yine yeniden başlar bir yaşam. Gerçeklerle yüzleştikçe nasır bağlar alışır içindeki ruh. Her mutluluğunda bir katili çıkar belli etmeden hiç haber vermeden gelir ve çöker kara bulutlar gibi üzerine.

Dengeli bir hayatın oyuncusu değiliz artık. Bütün alışıla gelmiş aklımıza gelen ne varsa hafızamızdan istemesekte silmek zorunda kalacağımız ülke ve dünya gerçeklerinin tamda içerisine girmiş bulunmaktayız. Bir çoğumuz alışkanlıklarından kurtulmakta travmatik zorluklar geçirecek ve beyninde nöbetlerle savaşmak zorunda kalacaktır. Küresel bir kaosun getireceği yeni bir dünya modelini kendimize uyarlamakta güçlükler yaşasak da alışmak için düşünce ve fikir sistemlerimizi değiştirmeliyiz.

Etrafımızda gördüğümüz bütün nesnelerin menşei olarak toprak anayı düşünmeliyiz. Bizi bir sisteme sokan güneşin izlerini takip etmeli, yağan yağmurların, açan çiçeklerin manası hissetmeliyiz. Tengricilik inancının temeli olan doğa ve tabiat kanunlarına saygıyla bakarak onunla bütünleşmeliyiz.

Günümüzdeki dinsel dogmaların topluma işlediği bilinç dışı hurafe ve cehaleti yenmek ve yerle bir etmek güneşin izlerinde yürümenin başlangıcıdır. Tanrı'yı anlamanın tek yolu tabiatı sorgulamaktır. Herkesin içindeki Tanrı algısı farklıdır. Tanrı'yı bir çiçekte, yağan kar tanesinde görebilmek zor bir meziyet olmasa gerek diye düşünüyorum.

Doğayı, insanları, hayatı konuştuktan sonra ister istemez insan yaşadığı coğrafyayı yöneten yöneticilerin siyasi aklıyla bir kafa silkeleyip kendine geldiğinde kendini hüzün ve karamsarlık tablosunun hemen içinde buluyor kendini. Dinsel dogmalardan oluşan hurafe ideolojisinin yönetmeye kalktığı halk katmanları biat zincirine birer halka olmaktan kurtulamıyor. Korku her zaman yalanı büyütür. Artık bir korku imparatorluğunun içinde gerçekleri söyleyenler yalancı sahtekar oluyor. Beyinler tesirli bir hipnozun içinden ne olursa olsun çıkamıyor. Olmaz dediğimiz siyasi, iktisadî ve sosyolojik gelişmelerden oluşan bütün olumsuzluklara refleks göstermeyen insan yığınları oluştu. Hipnozun tesiri bu insanlarda bütün olumsuzlukları muhalefete yıktı. Yapanın edenin belli olduğu halde gerçek hedefi görememek nasıl bir ruh halidir.

Dikkat edin; virüsler insandan insana bulaşırken cehalet, korku, bağnazlık, hurafelerde insanlardan insanlara bulaşabiliyor.

Bugün kara günü yaşıyoruz. Kara gün gelmeden yıllardır üstüne bastığımız nasır bugün çok acıyor. Hâkim siyasetin yıllarca ülkeye hangi tahribatları yaşattığı konusuna hiç girmeyeceğim. Sadece şunu söylemek istiyorum ihtiyat akçesini bile harcamak zorunda kalan bir siyasetin ekonomi modeli bugün bizleri nasıl ayakta tutabilir. Sanayi, tarım, üretim üçgeninde dengeyi nasıl kurar ve hasar vermeden uçurumdan çeker alır. Bugün gerçekten zor görünüyor. Bu yazdıklarımıza olumsuz hüküm verecek olanları şimdiden görüyorum. Olumsuzluklar ne zaman hanenize dokunur sizleri de bir gün eleştiri yaparken göreceğim.

İnsanı en çok acıtan şey yaşanması muhtemelken pişmanlık duyacağı kaybettiği mutluluklardır. Daha çok pişmanlık ve yaşanması gereken mutlulukları ne olacağı belli olmayan yarınlara ertelemeyin. Korku koridorlarında ruhunuzu tırsaklaştıran seanslara kurban olmaktan kurtulmanın vaktini geçirmeyin.

Tengri yaşamınıza kut versin…