Merhaba değerli okuyucularım...

Dün Antalyaspor karşısında gerçekten ruh, inanç, mücadele ve de futboldan uzak bir Trabzonspor izledik.

Şampiyon olmak isteyen bir takım; durarak değil, koşarak oynar.

Trabzonspor ise aynı Alanya ve Ankaragücü maçında olduğu gibi durarak futbol oynadı.

Bir takım kendi evinde nasıl hapis oynayabilir?

Bunun cevabını Hüseyin Çimşir bizlere vermelidir.

Şunu söylemek isterim, bu skorlar yönetime yazar.

Neden mi?

Şampiyonluğa oynayan bir takım giden teknik direktörünün ardından yola yardımcı hocasıyla devam etmez, edemez.

Böyle bir yanlış olamaz.

Bir hoca sahayı okuyamaz mı arkadaş (!)

Eski bir futbolcu olmasına rağmen Hüseyin Çimşir’in sahayı okuyamaması ne garip değil mi?

Dün akşam ki maç, bize yeni bir slogan üretmemize vesile oldu!

“Hayaller Şampiyonluk, Gerçekler Ruhsuzluk…"

Bu hoca ve bu futbol ile şampiyonluk sadece hayal.

Siz hiç şampiyonluğa giden bir takımın, taç atışından gol yediğini gördünüz mü?

Taç atışından gol yiyorsunuz sonra çıkıp şampiyon olacağız diyorsunuz.

Kusura bakmayın biraz ağır olacak ama Trabzonspor bu kafayla "ŞAMPİYON OLAMAZ…"