İlk maç ve ilk maça dair karmaşa aslında çok da şaşırtıcı değildi. Bu takım hazırlık döneminde birkaç tane daha ön eleme sertliğinde maç oynayabilseydi belki Kasımpaşa karşısındaki görüntünün önemli bölümünü daha sezon başlamadan yaşamış ve çözmüş olurdu. O nedenle 1-1’i değerlendirirken hüküm vermekten çok not almak gerekiyor.

İlk maç; ilk hataların, ilk doğruların ve haliyle ilk soru işaretlerinin maçı oldu. Trabzonspor ilk 20 dakikada oyuna iyi girdi, maçı kazanacağı hissini verdi. Sonrasında Kasımpaşa dengeyi kurdu ve tehlikeler de üretti. İlk yarının sonunda gelen golün zamanı ise mükemmeldi. İkinci yarıda rakibin açılacağı, alanların büyüyeceği ve Salah’ın devreye gireceği bir senaryo beklenirken penaltı her şeyi değiştirdi. Kasımpaşa yeniden kapandı. Salah ise oyuna girer girmez dar alanda bile bu takım için neden 'çok fazla' olduğunu gösterdi.

Biraz fazla kargaşa

Asıl problem orta sahadaydı. Folcarelli’nin yokluğunda kurulan yapı Aral’ı etkisizleştirirken Malinovskyi’yi eleştirilerin merkezine itti. Muçi ve Folcarelli olmadan merkezdeki çözüm repertuvarı yetersiz kaldı. Yüzde 59 top, 13 şut, 19 ceza sahası buluşması ve 10 kornere rağmen sadece 0.74 xG üretmek de bunun rakamsal karşılığı. Kargaşa oyun ezberinin düşmanıdır. Dün biraz fazla kargaşa, biraz az sadelik vardı. Daha net işler çıkabilirdi. Ama ilk maç diyelim, krediyi verelim ve burada kapatalım. Çünkü ikinci maçtan itibaren aynı şeylere artık “ilk” diyemeyiz.