Yıllar yıllar sonra Kocaeli’nde hazırlık için de olsa bir maça çıktık. Körfez Bölgesi sakini taraftarlarımız da fırsat bu fırsat tribüne koştu bir heyecanla. Rakip, İstanbul’un yaş pasta kıvamındaki lüzumsuz takımlarından Kasımpaşa’ydı. Üstelik alışık olduğu teknik adam sirkülasyonunun son talihsizi Selçuk İnan(ma)’ın ilk maçıydı belki de. Hani 2010-2011 sezonunda formamızı terleten pardon kirleten imPARAtor!

İYİ: Maçın ilk bölümünde, gole kadar, yüksek ve hızlı pas isabet oranı, tempo ve yardımlaşmanın yanı sıra sonlandırılamayan hücumlardan sonra üçüncü bölgedeki agresif pres ile ümitlendik ya da teselli bulduk. Avcı’nın Kasım ayı randevusunun gözlemlediğimiz tek taktiksel değişikliği de üçüncü bölgede yapılmaya çalışılan presten ibaretmiş. Çıkana kadar Trezeguet, girdikten sonra Bruno Peres iyi performans izlettirdiler.

KÖTÜ: Skoru bulunca kötüleşiyoruz. Skor dediğimiz de senaryo dışı rastlantılardan ibaret oluyor genellikle. Aynen ligde olduğu gibi tempoyu düşürerek oyunu ve topu kontrol taktiği mi desem psikolojisi mi desem bilmiyorum. Ama her neyse beceremediğimizi cümle alem görüyor söylüyor. Hem topu hem oyunu rakibe bırakarak yakalamacılık oynamaya çalışıyoruz. Hücum üzerine inşa edilmiş oyuncu grubundan savunma gösterisi çıkmıyor tabi ki. Kötü performans o kadar çok ki say say bitmez.

O yüzden çok kötü olanlara bakalım.

Hüseyin Türkmen’den sağ bek oyuncusu, Arif Boşluk’tan Süper Lig futbolcusu, Enis Bardhi’den Hamsik kalitesi, Gbamin’den stoper performansı ummak romantizme bile uymaz.

ÇİRKİN: İkinci yarıyla beraber çirkinleşen bir oyun sahne aldı. Topla ilişkileri alt-orta düzeyde olan Uğurcan, Denswil ve Arif’le arkadan paslaşarak oyuna çıkma ısrarı makyajımızı bozdu.

Uğurcan’ın bozulan makyajımızı düzeltmek için karşı dik kenara atmaya çalıştığı dar açılı orta mesafe paslarının istisnasız rakibe ya da taca gitmesi de bir başka çirkinlikti.

Bir diğer abes görüntü de Bakasetas’ın hem rakiplerle hem hakemlerle girdiği futbol dışı mücadelelerdir. Ciddi bir uyarıya gereksinim elzemdir. Tabi testi kırılmadan.

Tadı tuzu olmayan bir gece yaşadık. Neyse sabah ola hayrola...