Dün gece futbol aleminin derin abisiyle (!) ezoterik kabadayısı İstanbul'da elli bin kişinin önünde vuruştular.

Bahislerde ve kulislerde derin abinin (!) bu aralar halden takatten düşmüş kabadayıyı evire çevire döveceği, madara edeceği inancı, algısı ve dedikodusu yüksek tonda işleniyor, iddia ediliyordu.

Geçen hafta Sivas'ta başlayan hafta boyunca değişik sahnelerde ustalık ve kurnazlık efektleriyle güçlendirilen mağduriyet tiyatrosu bu düellonun adil ve doğal tecellisini mümkün kılmayacak şaiyası, endişesi hakimdi malum futbol mahfillerinde.

Maalesef randevunun organizatörü TFF ve yöneteni MHK hafta boyunca inşa edilen kronik algının kör alıcısı durumuna düşmüş ve güçlüden yana feri müdahil olmuştur.

Bir spor müsabakasının eşit, adil ve etik cereyanını engelleyen ahlak fukaralarına, emek hırsızlarına ve parayı verenin çaldığı karaktersiz düdüklere lanet olsun bedduasıyla sahaya dönelim istiyorum.  Futbolu harici argümanların lehçesinde değerlendirmek, dillendirmek benim tarzıma uygun değildi zaten. Yukarıdaki bölüm bir tarz değişimi, tadilatı olarak kabul görmesin lütfen.

Rams Park'ta heyecanı, seyir zevki ve temposu yüksek; kalitesi ve rasyonalitesi düşük bir müsabaka seyrettik.

Her iki takımın kompakt savunma ve organize hücum yapamadığı, bireysel ve doğaçlama katkıların, hataların skoru tayin ettiği gerçeği inkar edilemez. Bu nedenledir ki maç, üç puan bir dakika zarfında sahip değiştirmiştir.

Draguş'la ayağımıza kadar gelen üç puanı Ali Şahin'in kafasıyla rakibimize hediye ettik maalesef. Bu genç kardeşimizin kalemize attığı goldeki konumu ile yaptığı eylem tutarlılık arz ediyor. O pozisyonda yani topun geliş yönüne göre uzak köşede rakibin stoperlerinden birisi bekler ki kimsenin dokunamadığı topu altı pasa doğru çevirir… Bu pozisyon hatası tam fıkralıktır ve savunmayı organize etmekle görevli Uğurcan'ın hesabına yazılır.

Takımımızın bu sezon ilk kez Nwakaeme'den açık Ozan Tufan'dan sekiz numara katkısı aldığını seyrettik. Bu iki faktör bile hücum zenginliği ve gol üretimi olarak tabelaya yansımıştır.

Gerek defans oyuncularımızın yetersizliği gerekse diğerlerinin defansif vazifelerindeki zaafları, temassız ve temposuz hamle sıradanlığı diğer maçları olduğu gibi bu maçı da kaybetmemizin kronik vesilesi olmuştur.

Gerek Hocamızın gerekse futbolcularımızın bu maçtaki hırs ve motivasyonlarını niçin diğer rakipler karşısında ortaya koymadıkları suali, realitesi öncelikle sorgulanmalı, cevaplandırılmalıdır.

Dört gol yediğimiz maçta kalecimizin efsane performansını da göz ardı etmeyelim. Maçı sadece hakem üzerinden resmedersek kaybetmeye ve üzülmeye abone oluruz.

Bütün bu hengamenin, tartışmanın, bahanenin üstünü örtmemesi gereken durum takımımızın küme düşme potasından bir puan uzakta olduğudur. Kral çıplak, takım zelil, camia perişan...

Yer yarılsa da içine mi girsek acaba?