Sözün bittiği yerdeyim.

Yazımı biraz uzun yazacağım samimi arkadaşlarımın sabrına güveniyorum.

Öncelikle Abdullah Avcı hakkında yazdığım bütün olumlu şeylerin arkasındayım ancak bu akşam itibarıyla hoca hakkında bir kaç kelime yazmanın gerekliliğine inanıyorum.

Bilenler bilir Ocak ayının 13’ü Kalandar Akşamı’dır ertesi gün eve ilk gelen Kalandar’ı da bozmuş olur o yıl iyi geçerse Kalandar’ı bozan kişinin ayağının iyi geldiği söylenir. Anlaşılan o ki geçen yıl bizim takımın Kalandar’ını bozanın ayağı hiç iyi gelmedi, yoksa Abdullah Hoca’mın hiç bir suçu yok.

Şaka bir yana şu soğuk Ocak akşamında milyonlarca Trabzonspor’lu buz kesmiştir.

Biraz Abdullah Hoca’dan başlayayım. İstatistik eğer rakamları doğru okursan güzel bir bilim dalı, rakamları işine geldiği gibi okursan istatistik zehir etkisi yapar hem kendini hem de kamuoyunu zehirlemiş olursun.

Trabzonspor ilk yarı % 70 topa sahip ve 3-0 mağlup bu matematiğin ,istatistiğin gerçeklerine aykırı bir durum.

Abdullah Hoca “herkesi orjinal yerinde oynatacağım” dedi peki söylediğini yaptı mı?

Gbamin geçen hafta hata yapar diye korktum, hatasız oynadı ancak bugün çakma bir stoper olduğunu gösterdi. Bartra kötü de olsa orjinal stoperdir Bartra oynar. Abdülkadir, Naci, Bakasetas aynı anda oynarsa ön libero sadece Siopis kalır o da bugün vasatın  altına oynadı.

Bizden giden futbolcular bize karşı varını yoğunu ortaya koyar, bu akşam Bakasetas ve Siopis Alanya’ya eski arkadaşlarımı görmek için gitmişler herhalde çünkü sahada görünmediler.

Abdullah Hoca’ya  bir atasözünü hatırlatmakta fayda var: “Aynı suda iki kere yıkanılmaz.”

Geçen yıl Alanyaspor aynı taktik oyunla bize kaybetti bu yıl da aynı senaryo olacak  gibi bir başlangıç oldu ancak Trezequet birçok maçta olduğu gibi bencil davranarak maçın kaderini belirlemiş oldu. Maçın başından iki pozisyonda final paslarını doğru kullansaydık maç belki farklı seyredebilirdi. Ancak Antalya, Adanademirspor, Karagümrük ve de Alanyaspor maçları birbirinin kopyası maçlar ve bu maçların kaybedilme nedeni, kapalı defansa karşı geliştirdiğimiz bir oyun sisteminin olmayışıdır.

Yavaş ve yana gereksiz oyunla rakibi o kadar rahatlatıyoruz ki bu oyun sistemiyle sabaha kadar oynasak yine galip gelmemiz mümkün değil.

Abdullah Hoca bir Fenerbahçe maçıyla sezonu kurtardığını zannediyor ancak sahadaki gerçekler yüzüne bir şamar gibi vuruyor. Sezon başından beri söyledik, geçen yıl Rizespor maçından beri bu takım futbol oynamıyor diye, ısrarla yazdım hatta bu konuda birçok arkadaşımla ters düştüm ancak ben mahcup oldum. Hoca şu geriye yana kaleciye pas oyununu birde yavaş oyunu bir türlü düzeltemedi. Geçen yıl kısıtlı kadroyla ilk yarıda elde ettiği puanlarla gelen şampiyonluğu ve oradan gelen geliri heba ettiler. Sırf para kazanacağız diye ligimizde iş yapan bir Cornelius’u sattılar. Nwakaeme ‘yi yazmayacaktım. Yönetimi Nwakaeme konusunda haklı bulmama rağmen keşke istediği para verilseydi de bu durumları Nwakaeme gitti diye mazeret kabul edip malzeme yapmasaydık.

Takım, kadro mühendisliği konusunda tam bir facia yaşıyor, bunun en büyük sorumlusu yönetim ve de hocadır. Elinde Abdülkadir ve Bakasetas varken, Naci, Bartra, Yusuf Yazıcı’ya ne gerek vardı. Abdullah Hoca ‘ya soruyorum, bu futbolcuları sen mi aldırdın yoksa yönetim mi aldı? Sesin çıkmadı mı? Her iki durumda da en büyük suç sende…

Yusuf Yazıcı hasbel kader Lille de şampiyon olmuş bir futbolcu sen bu adamı çalıştırıp onbire monte edemiyorsan hocalığın nerede?

Larsen ve Eren kenardan bir bindirme yapıp orta yapamıyorsa suç yine sende. Bu takımın kenarları çalışmıyor, organize bir atak yok bir hafta boyunca ne çalışıyorsunuz merak ediyorum.

Ahmet Hasaan gibi ağır bir santrafor ceza sahasında cirit atıyor bizim futbolcular yanında refakatçi geziyor, gerçi Ahmet Hassan gibi sıradan bir santraforumuz da yok ya o da ayrı bir konu.

Umut Bozok nöbetçi bir golcü olabilir ancak asla Trabzonspor’un santraforu olamaz. Trezequet ve Umut maçın başında yaptıkları yanlış tercih nedeniyle oyunun kaderini belirlediler. Bu takımın bir oyun ezberi olmaz mı, bu akşam Trabzonspor maça nasıl başlamışsa öyle bitirdi. Ne bir hırs, ne bir arzu ne de bir reaksiyon var bu nasıl bir vurdumduymazlık hoca acaba bu oyundan hiç utandı mı Alanyaspor gibi bir köy takımından 5 gol yemek üstelikte hiç reaksiyon vermemek çok acı bir durum.

Maç 3-0 bizim takımın oyununda hiç bir değişiklik yok.

Maç kaybedersin ancak onurunu kaybetmek çok acı bir durum. Anlaşılan o ki bu takımın transfere ihtiyacı yok bir oyun felsefesine ihtiyacı var. Abdullah Hoca kontrolü kaybetmiş.

Bir takımın atanı ve tutanı iyi olacak bizde atan yok tutan da sahada değil, bu Uğurcan, Altay ile kıyaslanıyor bu yıl ikisi de vasatın çok altında, Uğurcan ‘ı ben bu akşam sahada göremedim.

Yıllar önce yanlış hatırlamıyorsam Malatyaspor ’a 5-0 yenildik Onur ve Burak gitti tam da yıl dönümünde yine aynı facia; tarih tekerrür etti desek yeridir.

Bu yenilgi birçok şeyin başlangıcı olabilir olmalıdır. Başta yönetim bu rezaleti temizleyecek adımları atmalı önce kendilerini ve transferleri sorgulamalı sonra hocaysa hoca futbolcu ise futbolcular sorgulanmalı ve sıkıntılı hoca veya futbolcular ile yollar ayrılmalı, daha sonra bu takımın küme düşmesi söz konusu değil bu bedenle kesinlikle transfer yapılmamalı eldeki verimsiz futbolcular az zararla elden çıkarılmalı ve yeni bir sayfa açılmalı, benim şahsi fikrim hoca heyecanını kaybetmiş. Düzelir mi? Hoca değişimi olumlu olur mu? 

Yeni hoca gelse ne olur? Bilgisayar donunca kapar aç yapılır belki bir kapar aç hocayı kendine getirir. Aksine oynattığı oyun bizi şampiyon yapsa da tatmin etmiyor her ne kadar bilimsel takılsa da seyirci, taraftar sahada mücadele bekler, coşkulu oyun bekler. Bunları görmeyen taraftar stada da gelmez. Abdullah Hoca “bize transfer lazım değil taraftar lazım” diyor. Ben de ona; “bize coşkulu, önde basan yana, özellikle de geriye oynamayan, öne hızlı oynayan  kanatları kullanan, oyun ezberi olan bir takım lazım” diyorum.

En acı olanı da Alanyaspor’un 5, 5, 5 diye tempo tutması ve buna sahada bir reaksiyon verilmemesi.

Öyle bir maç oldu ki “Kalandar Soğuğu” filmi gibi oldu. Bu takım bizim yenilsek de fark yesek de takım değiştirecek halimiz yok.

Acıyı içimize atıp önümüze bakacağız.