Uzun bir aradan sonra 3 puan almak günün en güzel gelişmesi idi.

Ankaragücü karşısında Trabzonspor’un oynamaya çalıştığı futbolu mantalite olarak beğendiğimi söyleyebilirim ancak kaliteli futbol kaliteli futbolcularla oynanır. Ne yazık ki şu anda elde bulunan futbolcuların kalitesi süper ligi kaldıracak seviyede değil.

Trabzonspor ‘da yeni hocayla beraber bir kıpırdanma var ancak futbolcular hızlı oyunla  acele oyunu karıştırıyorlar.

Oyunun başında 10 kişi kalan rakibe karşı bile o kadar acele ve acemice oynamaya çalıştık ki bir çok atak olgunlaşmadan heba oldu, maç onbire onbir oynanmış olsaydı sonuç çok daha farklı olurdu.

Takım Abdullah Avcı’nın sabırlı geriye yana oyununu terk etmiş gibi göründü. Bu akşamki oyun şunu gösterdi ki yeni hoca koşan hep ileriye oynamaya çalışan ileride basan bir oyun yapısını oturtmaya çalışıyor ancak eldeki kadrodan seneye bu oyunu oynayabilecek futbolcu sayısı bir elin parmaklarını geçmez bu oyun sistemini oynayacak kaliteli bir kadro kurulması gerekiyor. Bu ekonomik sıkıntıda bu yapılanmayı yapmamız çok zor.

Bireysel olarak değerlendirmelere gelirsek Hüseyin’e ayrı bir parantez açmamız gerekiyor, maç boyunca cılız Ankaragücü ataklarını başarıyla önledi, özellikle de Ali Sowe adım attırmadı, eminim ki maçtan sonra Ali Sowe Hüseyin’den formasını istemiştir.

Bardi sahanın en kötüsü idi, bu kadar uzun süre sahada kalıpta hiç bir varlık gösteremeyen bir futbolcuya bu kadar nasıl tahammül edildi anlayamadım.

Ona verilen parayı, onu Trabzonspor ‘a kakalayandan tahsil etmek lazım.

Doğucan ikinci yarı biraz toparlasa da bu oyunla formayı haketmiyor, her an patlamaya hazır serseri mayın gibi dolaşıyor.

Ankaragücü’nden stoper Arda’yı beğendim. Ali-Sowe şişirildiği kadar değil.

Trabzonspor bu oyun anlayışını geliştirip iyi bir kadro yapılanmasını gerçekleştirebilirse güzel günler bizi bekliyor diyebiliriz.