İki takım da alıştıkları oyun düzeniyle, kontrollü ancak fırsat kollayarak başladı. Trabzonspor, iç koridorları kullanarak Beşiktaş savunmasının arasına sızdı. Salah’ın ince dokunuşları ve sol kanat organizasyonları hücumlara zenginlik kattı. Beşiktaş’ın kısa süreli üstünlüğüne rağmen golü bulan Bordo-Mavililer, farkı artırabilirdi. Nübel buna izin vermedi. Onana da kritik kurtarışlarla karşılık verdi. Avrupa dönüşünün yorgunluğu, pas hataları ve final paslarındaki isabetsizlik ilk yarının belirleyici ayrıntılarıydı.

İkinci yarıda yorgunluk arttıkça orta sahalar daha kolay geçildi. Beşiktaş’ın risk alması, Trabzonspor’un savunma arkasına koşularını çoğalttı. Ancak üretilen pozisyonlar skora aynı ölçüde yansımadı. Orkun’un yokluğu Beşiktaş’ta fazlasıyla hissedilirken Trabzonspor kazanma iradesinden hiç uzaklaşmadı.

REİS’IN ESERİ...

Reis’in yarattığı değişimin artık açık belgeleri var. İki derbi, eski takımına karşı deplasman sınavı ve Avrupa yolculuğu... Kısa sürede önde oynayan, bol pozisyon üreten, hücum çeşitliliği kazanan ve savunması kusursuza yakın işleyen bir takım ortaya çıkardı. Bu kadronun artık hedefleri büyüdü, çeşitlendi. Dünya Salah’ı izlemeye devam edecek. Trabzon ise yeniden futbolun merkezine dönüşüyor. Bunlar tesadüf değil, büyük hedeflerin ayak sesleri!