Hani bir atasözümüz var ya "bir çiçekle bahar gelmez" diye, gelirmiş meğer.

Çünkü bu açan bir çiçek; Trabzonspor camiası için krizantem çiçeğiydi; umudun, yeniden başlangıcın simgesi.

Ya da çöl gülüydü direncin, dönüşümün ve sabrın müjdecisi.

Trabzonspor taraftarını binbir gece masallarına hazırlayan, inandıran, motive eden çok pahalı ve şaşalı bir organizasyon yitip gidecekti bu galibiyet olmasaydı.

Hem, ezeli ve ukala rakibimize bir can suyu verilecek hem de şehrin, bordo mavi yüreklerin sinerjisi heba edilecek, heyecanı söndürülecek, havası boşaltılacak ve öfkeleriyle, pişmanlıklarıyla baş başa bırakılacaktı koca bir yıl.

Neredeyse futbolcu rotasyonundan çok teknik adam rotasyonu yapan takımımız son sürümü Thomas Reis'in sevk ve idaresinde öyle bir galibiyet aldı ki öyle bir üç puan aldı ki dar ağacını kesti, giyotini devirdi adeta.

Galatasaray iki eksik kramponunu çok aradı dün. Hadi Lemina’yı gecelim ama Osimhen Galatasaray takımı için sıradan, sayısal bir eksik değildir. Takımı için bir doyumsuzluk, bir standart yükseltici, bir karakter transfercisi rolü de eksik kaldı onunla birlikte.

Osimhen'in, Lemina'nın olmadığı Barış Alper'in kulübede oturtulduğu denklemde hem şehrimiz Okan Buruk'un hadsizce, rasyonel olmayan taktiksel paranoyası bize safahat takımına sefalet yaşattı. Konya'daki Trabzonspor görüntüsü belli ki rehavete ve şımarıklığa itmiş kendisini. Bir realite de nakledeyim tam burada. 2018/19 sezonunda aynı skorla yendik ama sezon sonu şampiyon oldular.

Trabzonspor takımıyla iki gün geçiren Reis Hocanın Konya'da dökülen takımına gerekli bakım ve onarımı yapma zamanı ve imkanı yoktu. Teorik hamlelerle ve birkaç parça değişikliği ile sahaya çıkardı takımını.

Teorik hamlelerine ve parça değişimine şöyle bir bakalım. Çok arıza veren stoper tandemini sadece savunma modunda kullandı. Öne çıkarmadığı gibi Pina ve Mustafa'yı da onlara eşlik ettirdi.

Melih'i orta saha ve savunmadaki açıklar, boşluklar için dolgu malzemesi rolünde kullandı. Tim yoksa Melih bu takımın en ideal altı numarasıdır zaten. Çok iyidir, mükemmeldir demiyorum ama mecburiyettir.

Bir diğer teorik stratejisi önde seri ve dikine, direkt hücumlar yapma ve yapabilecek futbolcuları tercih etmesiydi. Bu oyun yapısına uymayan ağır ve formsuz Ounachu yerine Dju'yu, dar alan becerisi yüksek ama geniş alanlarda verimsiz Aral yerine Saviolo'yu ilk on bire monte etti.

Rakibin kronik ön alan preslerini boşa çıkarmak için Onana'nn dışında arkada topu eveletip geveletmedi kimseye. Onana tuttu, oynadı, oyaladı ve havadan servis yaptı Salah'a ve Dju'ya. Yani rakibine inatlaşmadı, rest çekmedi.

Başlayanlar olsun, bitirenler olsun takımın tamamı koştu, bastı, savaştı ama üç karakter vardı ki galibiyetin mimarıydılar, mayasıydılar.

Onana hem oyun kurmada hem yaptığı üç inanılmaz reaksiyonla rakibimizin ümitlerini yeşertmesine, skora ortak olmasına, motivasyon yüklenmesine müsaade etmedi.

Fabinho için hep doğru zamanda doğru yerde ama fiziksel donatı zaafı var demiştim ilk maçtan beri. Yine aynı ve daha güçlü şimdi. Aklı ve tecrübesini fiziğiyle de destekleyince tadına doyum olmuyor. Bir Hamsik versiyonu izletiyor bize.

Ve tabi ki Salah. Bütün enerjisi ve birikimini hücuma ayırdığında dünkü temaşa ve kaliteyi yaratıyor, yaratabiliyor. Tam bir akıncı, özel harekatçı mübarek.

Takımımızın Tim ile beraber iki hırs enerji ve atletizm deposu durumundaki Pina ve Nwaiwu'da mental takılmalar görüyorum. Her ikisi de özellikle bu sezon sebebiyet verdikleri penaltılar nedeniyle biraz ürkmüşler. Pina ceza alanı içinde temastan kaçınıyor gibi. İkinci yarı Barış Alper’le yaşadığı enstantane. Nwaiwu ise ceza alanından kaçarak dışarıda tek hamlelik harakirilere başvuruyor. İlk yarıda Jacops’un direkten dönen şutu ve Sane'nin slalomundaki hali pür melali! Ne diyeyim inşallah sadece ben görmüyorumdur bu hususu.

Şimdi bir geçiş zaferi yaşadık ama özellikle deplasmanlarda ve kapalı, kompakt savunmalarda çözüm üretebilecek mi Thomas hoca desem ağzınızın tadı kaçacak, coşkunuza limon sıkılacak biliyorum. Hadi dememiş olayım.

Maçın hakemi Savic'i atamadı, Lesley'i VAR yardımıyla ihraç edebildi, iki üç avantaj pozisyonumuzu işgüzarca kesti ve ona olan güvenimi, beğenimi zedeledi.

Eyvallah bordo mavi aslanlar, teşekkürler muhteşem tribün, kolay gelsin Thomas Reis!

Saygılar efendim...