Trabzonspor, milli aranın ardından İstanbul’da üç puan avına çıktı.

Maç öncesi kadrolar açıklandığında Vişça’yı ilk 11’de görünce şaşırmadık değil.

‘Fatih Hocanın başına herhalde taş düştü’ dedik.

Vişça adına hem çok sevindik hem de çok üzüldük.

Başakşehir’de büyük başarılara imza atan Vişça, Trabzonspor’a geldiği sezon şampiyonluk yaşamıştı.

Trabzonspor’a karşı çok büyük aidiyet duyan, şampiyonlukta çok büyük katkısı olan Vişça’nın eski takımına karşı sahaya kaptan olarak çıktıktan 10 dakika sonra F. Eboselen’le girdiği mücadele sonrası ayağının kırılması herkesi gözyaşlarına boğdu.

Şok sakatlık sonrası hastaneye kaldırılan Vişça’ya acil şifalar diliyoruz. İnşallah tez zamanlarda sahalara geri döner.

Maça dönersek; Bordo Mavililer Vişça’nın ayağının kırılmasının üzüntüsünü yaşarken, üstüne golü de kalesinde görmesi adeta şok üstüne şok yaşamış oldu.

On kişi kalan rakibi karşısında önemli pozisyonlar yakalayan Trabzonspor, üçüncü bölgeye geldiğinde eli ayağına dolaşıyor. Buna bencillikler de eklenince ilk yarıda soyunma odasına 2-1 yenik gitti.

Düşünebiliyor musunuz; ev sahibi Başakşehir, Trabzonspor kalesine ilk yarıda iki kez gelebildi birinde penaltı kazandı, diğerinde kafa golüyle öne geçti.

Şunu söylemek istiyorum. Augusto ille de ben atayım bencilliğinden kurtulabilmiş olsaydı, soyunma odasına Başakşehir değil Trabzonspor 2-1 önde giderdi.

Trabzonspor ikinci yarıya da çok iyi başladı, Başakşehir kalesinde pozisyon üstüne pozisyon yakalamasına rağmen bir türlü gol gelmiyordu. Ev sahibi Başakşehir ise az geliyor, öz geliyor ama geldiğinde etkili olması sonuç alması Trabzonspor’un en büyük handikabı idi.

Tim’in sakatlanıp oyundan çıkması ve Muçi’nin oyuna girmesiyle goller gelmeye başladı.

Önce beraberliği yakalayan ardından 3-2 öne geçen Trabzonspor farkı artırır mı diye beklerken yine bir yan top, yine bir duran top beceriksizliği izledik. Kullanılan korneri bütün Bordo Mavililer izleyince Başakşehir son dakikada beraberliği yakaladı.

Neyse ki, Trabzonspor’a geldiği günden beri bu zamana kadar çıktığı hiçbir maçta takımına katkı yapamayan Muçi son sözü söyledi. Attığı golle hem takımına üç puanı kazandırdı hem de Trabzonspor’u ipten aldı diyebiliriz.

Başakşehir sahada 80 dakika 10 kişi mücadele etmesine rağmen inanılmaz işler yaptı. Öyle akıllı işler yaptı ki, Trabzonspor kalesine ilk yarıda üç kez geldi gol yaptı. İkinci yarıda bir kez geldi yine gol yaptı.

Trabzonspor ise öyle pozisyonlar kaçırdı ki inanılır gibi değil. Üçe bir pozisyon yakalıyorsun ama gol yapamıyorsan oturup düşünmen lazım.

Burada bazı oyuncuların da uyarılması gerektiğinin altını çizmek istiyorum. İlla ki ben atayım düşüncesinden vazgeçmeleri gerekir.

Gelelim oyuncu değişikliklerine: Vişça sakatlandı çıktı, yerine Olaigbe girdi ama sezon başından bu zamana kadar çok kötü bir performans gösterdi. Kanatta oynamasına rağmen hiçbir şey üretemedi. Ne adam eksiltebiliyor, ne bir orta yapabiliyor ne de ön alan baskısı yapabiliyor.

Fatih Hoca Olaigbe’de ısrar ediyor ama nafile bence ona verilen şans Sikan’a verilmiş olsaydı şu anda takımın banko oyuncusu olurdu.

Her zaman söyledim yine söylüyorum; Fatih Hocanın ilk 11 tercihlerine saygı duyuyorum ama oyuncu değişiklerine ise asla katılmıyorum.

Şimdi Fatih Hocama soruyorum; rakip 10 kişi ama dalga dalga geliyor. Gol adeta geliyorum diyor. Baniya neden yanında oturuyor.

3-2’den sonra Baniya savunmaya alınsa Okay orta sahaya çekilse, Ozan’ı da oyuna alsan orta sahada rakibe daha güçlü bir set oluşturmuş olmaz mısın?

Şimdi hiçbir şey diyemiyoruz.

Kazanan haklı ama görünen köy kılavuz istemez.

Neden hocam?

Başakşehir 10 kişi kalmasaydı sonuç böyle mi olurdu?

Bu oyunla asla…

Ne diyelim haydi hayırlısı herhalde hocanın bir bildiği var.

Herkese iyi haftalar.

Kalın sağlıcakla…