Trabzonspor’un ilk maçtaki üstün oyununu gördükten sonra bu takımı Trabzon’da rahat eleriz diye düşündük. Çünkü; rakip sahada ilk 70 dakika rakibine hiç pozisyon vermeyip tam 8 tane net pozisyondan yararlanamamıştı. St. Gallen’in kalecisi Ati-Zigi inanılmaz kurtarışlara imza atmış, takımını adeta ipten almıştı.

Rövanş maçı öncesi herkes farklı hayallerle stada koştu. 90 dakika boyunca takımlarını ateşlemek için ellerinden geleni yaptılar ama maç sonunda ağlayarak stattan ayrıldılar.

Maça gelirsek; Abdullah hoca ilk maçtaki ilk onbiri bozmadı.

Bozsaydı bu seferde herkes ‘o takımı neden bozdun’ diyecekti.

Fırtına orada oynadığı oyunu burada sahaya yansıtamadı.

İlk yarıda Enis Destan’ın pozisyonu dışında pozisyon yoktu.

Trabzonspor, tekrar eski ayarlarına dönmüş gibi yan pas, geri pas, koşmayan, mücadele etmeyen bir takım hüviyetine büründü.

Daha bir hafta önce sahada basmadık yer bırakmayan futbolcuların bu maçta topun peşinden koştuklarını söylemeyiz.

Nedenini biz de anlamadık.

Trabzonspor ilk yarıda ne iki pas yapabildi, ne orta saha ne de ileride çoğalabildi. Çoğalamayınca pozisyon da üretemedi.

Yaratıcı oyuncu olmayınca sonuç da kaçınılmaz oluyor.

İlk yarıyı 1-0 yenik kapatan Trabzonspor ikinci yarıya iki değişiklik yaparak başladı.

Özellikle Malheiro ve Cihan’ın oyuna dahil olmasıyla birlikte ikinci yarıda daha farklı bir Trabzonspor izleyemeye başladık.

Rakip sahaya oyunu yıkan Trabzonspor’un ikinci yarının başında golü de bulması taraftarları da havaya soktu.

Rakip kale içinde altı pastan bile öyle goller kaçtı ki, inanılır gibi değil.

Yani şunu demek istiyorum; Onuachu gibi golcüsü olmayan, orijinal 10 numarası olmayan, 8 numarası olmayan, her şeyden önemli hocasının bir oyun kimliği olmayan bir takımın alacağı sonucu söylemeye gerek yok.

Siz istediğiniz kadar transfer yapın. Sahada savaşan oyuncun yoksa her şey boşuna.

Bu maç bir oyun planı olmayan Abdullah Avcı’ya yazar.

Abdullah hocanın oynattığı oyun bir türlü umut vermiyor.

90 dakika beraber bitti, uzatmalar oynanıyor takım sahada yürüyor.

Penaltılara kalınca açıkçası benim umudum hiç kalmamıştı nitekim de öyle oldu.

Penaltılarda Konferans Ligi’ne veda eden bir takım izledik.

Avrupa kupalarında oynuyorsun, kazanmak için mücadele eden oyuncu sayısına bakıyorsun,  bir elin parmakları kadar.

Bu maçta Savic, Denswill, Okay, Mahleiro ve Cihan alkış alırken diğer oyuncular beklentilerin çok uzağında kaldılar.

Bundan sonra ne olacak?

Hep beraber bekleyip göreceğiz ama Trabzonspor’u zor günler bekliyor.

Haydi hayırlısı diyelim.

Kalın sağlıcakla…