Günaydın, açıklamasında şunları söyledi:

“T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Kalkınma Ajansları Genel Müdürlüğü ilçelerin sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralaması SEGE 2022 raporu yayınlandı. İlçe SEGE 2022 çalışmasında demografi, istihdam ve sosyal güvenlik, eğitim, sağlık, finans, rekabetçilik, yenilikçilik ve yaşam kalitesi alanlarında 56 adet değişken kullanılmıştır. Çalışmada ilçeler gelişmişlik itibariyle 6 kademeye ayrılmıştır. Aşağıdaki Tablo 1, Trabzon’un ilçelerinin sosyo-ekonomik gelişmişlik durumunu yansıtmaktadır.

Tablo 1: Trabzon’un İlçelerinin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması

SEGE 2022 araştırmasında Türkiye’deki 973 ilçenin 67’si 1. kademede, 173’ü 2. kademede, 175’i 3. kademede, 215’i 4. kademede, 222’si 5. kademede ve 121’i 6. gelişmişlik kademesinde yer almıştır. Tablo 1’den de görüleceği gibi Trabzon’un ilçelerinin 1 tanesi birinci kademede, 2 tanesi ikinci kademede, 7 tanesi üçüncü kademede, 5 tanesi dördüncü kademede ve 3 tanesi beşinci kademede yer almıştır. Ortahisar ilçemiz gelişmiş ilçelerin yer aldığı birinci kademeye 1,807 skorla 56. sıradan girmiştir.  İl içindeki sıralamada altıncı sırada yer alan Sürmene ilçemizin skoru 0,056 gibi düşük bir skordur. Altıncı sıradan sonraki ilçelerimizde ise durum daha kötü ve bu ilçelerimizin skoru maalesef eksi ile ifade edilmektedir. İlk kademede yer alan ilçemiz ile son kademelerde yer alan ilçelerimiz arasında skor açısından büyük fark bulunmaktadır. Yani, ilçelerimiz arasında da büyük farklılıklar görülmektedir. İlçelerin sosyo-ekonomik gelişmişliklerinin fotoğrafını ortaya koyan SEGE 2022 raporuna göre Trabzon’un durumu üzücü ve düşündürücüdür.”

DOKA, DOKAP VE TKDK’NIN FAALİYELERİ MERCEK ALTINA ALINMALIDIR

“Tablo 1’den çıkarılacak dersler şunlardır;

-SEGE 2022 raporunu hazırlayan bakanlığına bağlı olan ve amaçları yerel potansiyelin açığa çıkmasını sağlamak, bölgenin kaynaklarını değerlendirerek bölgenin yaşam kalitesini ve gelir düzeyini artırmak, bölge içi ve bölgelerarası gelişmişlik farkını azaltmak ve sosyal ve ekonomik gelişmeyi sağlamak olan DOKA ve DOKAP ile amacı AB ve Uluslararası kuruluşlardan sağlanan kaynakların kırsal kalkınma programlarının uygulanmasına yönelik faaliyetlerde kullanılmasını sağlamak olan Tarım ve Orman Bakanlığına bağlı olan TKDK’nın faaliyetlerini mercek altına almak gerekir. Bu kurumlar proje çağrısında bulunup proje teklifi gelmesini beklemek gibi pasif bir konumdan çıkıp diğer kamu kurumları ile birlikte ilin potansiyelini ortaya çıkaracak projeler hazırlayıp bu projelerin ilçelerde hayata geçirilmesi için organizasyon, eş finansmanın temini ve diğer konularda aktif hale gelerek kaynakların tamamı etkin ve verimli kullanılmalıdır.   

-Milletvekilleri, il ve ilçelerdeki merkezi idare temsilcileri, il ve ilçe belediye başkanları ve ilgili kamu kurumları SEGE 2022 raporunda yer alan 56 değişkeni ve bunlara dayalı olarak belirlenen Trabzon’a ilişkin skorları elinin altında bulundurmalı ve skorları artıracak çözümler üretmelidir.”

SİYASET ANLAYIŞI MUTLAKA DEĞİŞMELİDİR

“-Trabzon’da siyaset anlayışı mutlaka değiştirilmelidir. Sorunların tespiti ve çözümlerin üretilmesi olan siyaseti bu anlayışla yapma yoluna gidilmelidir. Bu kapsamda ilimiz ve ilçelerimize ilişkin projeler üretilmeli, üretilen projelerin uygulanması için il ve bakanlıklar nezdinde çözümler aranmalıdır.

-İldeki ve ilçelerdeki merkezi idare ve belediye yöneticileri, akademisyenler, sivil toplum kuruluşları, basın ve meslek odaları temsilcilerinden oluşacak forumlar ve yuvarlak masa toplantıları düzenlenerek Trabzon’un il ve ilçe sorunları masaya yatırılıp belirlenecek çözüm önerilerinin merkezi yönetime aktarılması ve yerine getirilmesinin sağlanması konusunda ısrarcı olunmalıdır.  

-İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüklerini daha aktif hale getirmek, ziraat mühendislerini ve veterinerleri bürolarda çalıştırmak yerine sahada uygulama alanları yaparak çiftçilere bilimsel bilgileri uygulama alanlarına aktarma yoluna gidilmelidir.  Belediyeler üretilen ürünlerin pazarlanacağı modern alanlar yapmalı, yerel ürünlerin pazarlanmasına destek vermeli ve yerel ürünlerden alım yoluna gitmelidir.”

TEŞVİK BÖLGESİ UYARISINDA BULUNDU

“-İlçelerden ile göçün hızlanarak ilçelerin mahallelerinin boşalmasının ve ilden sosyo-ekonomik gelişmişliği daha fazla olan illere göçün nedenlerini yukarıdaki skorlar açıklamaktadır. Yaşanabilir bir il ve ilçe olmanın göstergesi sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyidir. İlimizin ve ilçelerimizin sosyo-ekonomik gelişmişliğinin artırılması için gelişmişlik düzeyi düşük olan ilçelerimizdeki teşvik bölgesi 5. veya 6. Bölge olarak belirlenerek bu ilçelerimize tekstil kentler veya başka yatırımların yapılması sağlanmalı, ülkemizin dövize çok ihtiyacı olduğu bir dönemde ilimizden yapılacak ihracatın önündeki vergi ve sınır kapısı sıkışıklığı gibi sorunlar acilen çözülmeli ve bu kapsamda Muratlı Sınır Kapısı acilen açılmalıdır.  Çamburnu’ndaki tersane alanında balıkçılıkla ilgili kooperatif düzeyinde kümelenme modeli desteklenmeli, Yatırım Adası yatırım programına dahil edilerek ek ödenek tahsis edilmeli, Güney Çevre Yolu ve Tren Yolu gibi ilin vizyon projeleri sürekli vaat olmaktan çıkarılıp gerçekleştirilmesi için ısrarcı olunmalıdır. Belirttiğim bu hususların tamamı Trabzonlu üç bakanın yetki alanında ve onların kararına bağlıdır. Üstelik bunların bazıları sadece basit bir düzenlemeye (teşvik bölgesi) ve bazıları da talimata (Muratlı Sınır Kapısı, balıkçılık kümelenme modeli ve ihracatın önündeki engellerin kaldırılması gibi) bağlı olan işlerdir. Aksi halde ilimiz ve ilçelerimiz sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralamasında daha gerilere düşecek, ilimiz göç vermeye devam edecek ve vizyon projeleri gerçekleşmemiş sıradan bir il haline gelecektir. Siyaset ise ilimiz ve ilçelerimizin hayat standardını artıracak çözümler üretmek, refah düzeyini yükseltmek ve daha yaşanabilir bir il olmak için yapılmalıdır.”