Derbiler bazen puandan çok veri üretir. Herkesin zihninin başka hedeflerde dolaştığı, sezonun büyük ölçüde şekillendiği bir atmosferde oynanan bu maç da tam olarak öyleydi. Trabzonspor, İstanbul’a eksikleriyle ve riske etmediği oyuncularıyla geldi; sahaya çıkan kadro alışıldık değildi ama sahadaki duruş tanıdıktı: 11 kişi, 11 Trabzonsporlu. Karşılaşmanın skorundan ziyade verdiği mesajlar önemliydi.

Muçi’nin oyuna bıraktığı iz, yalnızca teknik kalite değil, niyet de içeriyordu. Sanki “Ben bu hikâyenin içinde varım” der gibiydi. Sezon boyunca kritik anlarda yaptığı katkılar hatırlandığında, makul şartlar oluşursa bu birlikteliğin devamı Trabzonspor adına doğru bir hamle olur. Bu tür maçlar bazen transfer masasından daha net konuşur.

Eksik de olsa...

Oulai ile Bouchouari uyumu, sezon başından beri süre alması gerektiğini söylediğimiz Salih’in büyük maç olgunluğu, gelecek sezon planlaması için güçlü referanslar sundu. Beşiktaş cephesinde de benzer şekilde bazı oyuncular için karar maçlarından biriydi bu gece. Ama asıl mesele şu: Trabzonspor eksik de olsa, farklı kadroyla da çıksa, sahaya kimliğini koyabilecek büyüklük ve netlikte olmalıdır. Gelecek sezonun en kıymetli kazanımı taktikten önce bu kimlik olmalı. Kullanılan dil, ortaya konan tavır ve oyuncuya verilen güven... Dersler buradan çıkarılmalı. Çünkü seneye kurulacak cümleler, kurulacak kadro kadar belirleyici olacak.