Dün akşam Papara Park'ta bir Trabzonspor klasiği seyrettik.

Düşük tempoda, yüksek vasatlıkta, temaşasız ve heyecansız.

Ne oynayanı mutlu, ne seyredeni, ne yöneteni.

Haftalardır hatta aylardır geçiniz iki yıldır dilimizde tüy bitiren eksiklik ve aksaklıklar bir türlü tedavi edilmedi, edilemedi maalesef.

Nice futbolcular heba edildi iki de teknik adam lakin ne oyun gelişebildi ne de takım.

Artık balığın koktuğu mecraya neşter vurmak kaçınılmaz görünüyor. Sayın Başkan ve yönetiminin Trabzonspor’u bir finans kurumu hassasiyetiyle yönetme tarzı artık kına getirmiştir.

Tabi ki kulübümüzün mali yönden güçlü ve sürdürülebilir yapılanmaya ihtiyacı var. Ancak bu durum nihai hedefi teşkil etmemelidir. Sportif başarı, heyecan, yarış, kupalar yoksa ağzınızla kuş tutsanız efsane olamazsınız. Yönetim erkimizi artık şiddetli bir havaleye, titremeye davet ediyorum.

Fi tarihindeki Hamsik ve Bakasetas’tan beridir orta saha normunun yetersiz olduğu, kalitesiz olduğu, verimsiz olduğu aşikarken diğer mevkilere  milyonlarca euroya adı, sanı ne idüğü belirsiz futbolcu ithali bile tek başına bir skandaldır, istifa nedenidir.

Geçen hafta da belirttiğim gibi bu takımın süper ligde racon kesebilmesi için sadece orta sahası değil bir çok mevkisi takviye edilmelidir. Hatta kulübesi bile.

Hani bir dirhem et bin ayıp örter derler ya işte orta saha takımımız için bir dirhem ettir o kadar. İki yıl önce bir Meunier transferi nasıl ekibimizin çehresini değiştirirdiyse işte öyle kalitelere hasretiz.

Müsabaka için söylenecek, yazılacak, değerlendirilecek çok fazla, yeni, farklı doneler bulamadık. Hep aynı teraneydi izlediğimiz. Pina’nın defans bloğumuz için bir atletik sigorta vazifesi gördüğünü yokluğunda daha net biçimde idrak ettik zannederim. Sakatlanıp çıkınca rakibimiz, Uğurcan’ı daha sık ve kolayca ziyaret etti.

Atanımız ve tutanımızın yıldızlaştığı bir iç saha düellosundan üzgün ayrılıyorsak yarın başımıza hangi felaketlerin musallat olacağını tahmin edebiliriz.

Kalecimizin oyun kurucu, santraforumuzun oyun aklı rolünde kullanılması da ayrı bir komedi. Ya da trajedi!

Üç gün önce belki de tarihinin en kıymetli en meşakkatli en anlamlı maçı için çok zor bir doksan dakika yorgunluğu yaşayan Samsunspor’un fiziki donanımına dahi boyun eğmenin hiç bir izahı olamaz. Trabzonspor galiba Erzurum’da saz çalıp bar oynadı yaz boyunca. Kas sakatlıkları da başladı elhamdülillah! Hem de bu tempo da. Takıma çok acilen bir fiziki gelişim uzmanı ithal edilmelidir. Konum için ABD en geçerli adrestir.

Yeni transferlerimizden Olaigbe ve Augusto için yasal cayma süresini geçirmeden geri iade işlemleri derhal yapılmalı mümkün değilse İsviçre Ticaret Mahkemelerine dolandırıcılık davası açılmalıdır… Her ikisinin scout ekibine de ömür boyu spor sahalarından men cezası verilmelidir.

Öz evladımız Arif ilk profesyonel maçına çıktığında "Bu çocuğa yazık etmeyin. Lise eğitimine ve üniversite sınavlarına hazırlansın. Futboldan rızık nasip olmaz." demiştim. Şimdi yaşı da kemale erdi. Artık gerisini ben düşünemem. Arife tarif gerekirmiş hem de detaylıca.

Birileri bize izah etse de Augusto’nun sistemimizdeki fonksiyonunu öğrenebilsek  çok mutlu olacağız. Golü Onuachu atacak, ön alan baskısını Onuachu yapacak, bağlantıyı Onuachu sağlayacak, duran top organizasyonlarında hava savunma sistemi Onuachu olacak. Ya Brezilyalı Beyzademiz ne yapacak merak ediyorum doğrusu.

Samsunspor taraftarlarının Trabzon’a giderken Giresun’da bir restoranı savaş mahalline çevirmesi ve bir taraftarın ölümü artık birilerinin uykularını kaçırmalı. Bu TFF olabilir mi yetmez. Spor Bakanlığı ve İçişleri Bakanlığı ortaklaşa el atmalı bu skandala. Spor ve ölüm sözcüklerini bir araya derlemeyi başarabilen zihinlere kurumlara ve diğer faktörlere lanet olsun. Vefat eden kardeşimizin mekanı cennet olsun. Ailesine, sevenlerine ve Samsunspor camiasına başsağlığı diliyorum.

Milli maç arası ve ardından Fenerbahçe deplasmanı bizim için zirve olacak. Ya tutunacağız ya yuvarlanacağız. ALLAH yar ve yardımcımız olsun...