Futbol oyun, eğlence ve rekabet temalı bir spor etkinliğidir. Kitlelerin yoğun ilgi ve katılımı dolayısıyla bazen sosyal, bazen siyasal bazen de psikolojik mesajların doğrudan ve ya dolaylı yollarla iletiminde kullanılır.

"Gazze de yapılan zulmü kınıyoruz" pankartı umarım kulüplerimizi ve TFF’yi zor durumda bırakmaz. Gazze’de yaşanan insanlık trajedisine, utancına, mezalimine elbette sessiz kalamayız. Siyonist İsrail hükümetini ve ABD başta olmak üzere diğer soykırım destekçisi ülkeleri insanlığa, barışa, merhamete davet ediyorum. Bu husustaki son paragrafta şunu net ifade edeyim. İran’daki molla rejimi ve Ortadoğu’daki mezhep temelli İslami militarist örgütler var oldukça Müslümanların kanı ve gözyaşı hep akacaktır. Çok daha fazla söyleyeceklerim varda alan ve zaman müsait değil.

O halde futbola geri dönelim. Trabzonspor II. Abdullah Avcı dönemine galibiyetle başladı. İlginçtir bir Alanyaspor faciasıyla tahttan indirilmişti. Bir Alanyaspor maçıyla geri döndü. Bu kadar kötü futbola, bozuk organizasyona, berbat performanslara rağmen alınan üç puan Avcı ya yazar. Mevcut verilerde Bielica’nın takımı akşam puan alamazdı.

Peki, neden olmuyor?

Neresinden başlayalım bilmiyorum. Arkadan başlayalım. İki savunma bekimiz Eren ve Mehmet Can’ın hücum üretimine katkıları az değil, çok az değil hiç yok. Belki de Süper Lig’in bu alanda en yetersiz, yeteneksiz bekleri. Merkez orta sahamız Berat ve Mendy. İki altı numara. Mevcut kadro stoğumuz içindeki en donanımlıları bu iki arkadaş. Aynı zamanda usta bir sekiz numara transfer edilene dek iki altı numaralı sistem vazgeçilmez olmalıdır. Lakin bu iki arkadaşın da hücum aktiviteleri çok alt düzeyde. Örneğin bu maçta şut çektiklerini, ceza alanına sürpriz koşu attıklarını, dikine pas denediklerini hiç mi hiç görmedik. Hatta duran toplar dışında rakip ceza sahasına girmediler bile. Mendy’nin iki üç istatistiği olabilir.

Merkez orta sahanın beyni olması gereken Abdülkadir formsuz ve vizyonsuz görüntüden kurtulamıyor bir türlü. Enerjisini oyunun savunma bölümünde tüketiyor. Halbuki o iş Berat ve Mendy’e tevdi edilmiş. Abdüş’ün her maç rakip ceza alanında 10-15 kez topla buluşması, üç dört isabetli şut atması, tehlikeli alanlarda takımına faul aldırması gerekir. Yoksa sıradanlaşma seviyesi artarak devam edecektir.

Bir örnek vereyim Abdüş yani Trabzonspor’un on numarası rakip ceza alanında hiç topla buluşmadı.

Eee nasıl skor üretecek bu takım?

Ön tarafa gelmek istemiyorum. Çünkü orada tek başına Visça herşeyi yapmaya çalıştı. Diğer iki görevli Ounachu ve Bardhi galiba izinliydiler. Neyse onlara bir kaç lafım olacak aşağıda.

Visça bu takımın oyuna zeka ve estetik katabilen tek kramponuydu akşam. Umarım böyle devam eder. Ama sadece onunla ne güzel futbol ne de rahat skor bulamayız. Dün yine Bardhi mucizesi yaşadık. Bu kadar kötü performansa rağmen seksen beş dakika oyunda kalabilmek rekor olsa gerek. Abdullah Hocam ne olur bu adamı seyretme zulmünden kurtar bu çilekeş taraftarı...

Yazdım yine yazayım. Ounachu’dan Cornelius efekti çıkmaz. Bu uzun adamla mevcut hiç bir sistem uyumlu değil. Sadece oyunun rakip ceza alanına yığıldığı ve kaosa döndüğü anlarda kullanılabilir.

Bence Enis Destan ilk on bir başlamalı. Hiç tarzım değil ama orta sahaya bir takviye yapacağız madem Hatayspor’dan Lamkel Ze’yi alıcı gözlerle izlemeli bizim scoutlar. Daha önce bizim maçta önceki gün Fenerbahçe maçında mükemmel oynadı.

Maçın hakemini tebrik ediyorum. Böyle devam eder inşallah.