Bir önceki sezonun şampiyonu, geçtiğimiz sezonun ise kaybolan takımı hükmündeki Trabzonspor, yeni sezona son yıllarda kendisine ters gelen Antalyaspor maçıyla ‘merhaba’ dedi. Ancak oynanan oyun, sezonun fragmanı ise vay halimize…

Transfer dönemindeki kaotik ortamın, zeminin ve hava koşullarının oluşturduğu olumsuz tabloyu stadı dolduran taraftar bozarken, takımın ilk yarım saatteki oyunu alkışa değerdi.

Şunu söylemek lazım. Abdullah Avcı dönemindeki yana ve geriye pas hastalığı tedavi edildi. Takım baskılı ve dikine hücumda (ara dönemlerde olsa da) kısa paslarla pozisyonlar üretti. Bu da alkış aldı.

Nitekim, artık duran topların ustası rolüne bürünen Abdülkadir Ömür’ün köşe vuruşundaki adrese teslim ortasını Denswil gole çevirdi ve takımını 1-0 öne geçirdi. Ardından Bakasetas’la girilen ve kaçırılan 2 pozisyon saç baş yoldurdu.

Ancak özellikle ikinci yarının son bölümündeki oyun, seyircinin homurdanmasına neden oldu. Bu durumun oluşmasındaki en büyük etken kulübeydi. Çünkü yedek oyunculardan sahaya dahil olan hiçbir oyuncu katkı vermedi. Sağ ve sol kanatlarda bek ve açıklar noktasında alternatife ihtiyaç var. Güçlü bir santrafor ve 8 numaramız yok. Alınan transferlerin de zaten yarısı sakat.

Yeni transferler için de henüz şartlar oluşmadı. Ekonomik şartlar ve yabancı kontenjanı kulübün elini kolunu bağlıyor. Stad sponsorluğu büyük bir başarı.

Trabzonspor’un rakipleri premier lig ayarında takım kuruyor. Milyon avrolar havada uçuşuyor. Trabzonspor bu tür transfer yapması zor görünüyor. O zaman alt yapıdan transfer şart. Ve hepsinden önemli bir kardeşler takımı oluşturmak. Trabzonspor bunun peşinden gitmeli.

Yeni sezonun ilk maçında üç puan çok önemliydi. Haftaya Galatasaray maçı var. Büyük maçlar için bambaşka senaryolar vardır elbette… Ancak dünkü maç sonrası “Bu takım Galatasaray’dan en az dört yer” diyenler çoktu. Yönetimin dikkatine…

Kalın sağlıcakla…