Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu’nun himayelerinde bu yıl Ankara’da düzenlenen Trabzon Günleri, Ankara’nın gri havasını bordo-maviye boyarken, ilk günden son güne kadar memleket hasretini giderenlere de büyük bir fırsat sundu.

Ankara’da düzenlenen Trabzon Günleri, genellikle başkentin en hareketli ve yoğun katılım sağlanan hemşehri etkinliklerinden biri oluyor. Bu organizasyonlar hem kültürel bir köprü kurma hem de şehrin potansiyelini sergileme açısından birkaç farklı boyutta değerlendirilebilir.

Ankara’daki bu günler, sadece bir hafta sonu aktivitesi değil, aynı zamanda bir turizm davetiyesi niteliğindedir. Uzungöl ve Sümela Manastırı’ndan yayla turizmine, festivallerden spor tarihine kadar şehrin modern yüzü iyi yansıtıldığında, bu etkinlikler doğrudan Trabzon’a giden turist sayısına yansıyor.

9-12 Nisan 2026 tarihleri arasında Altındağ’daki Başkent Millet Bahçesinde gerçekleşen bu yılki buluşmanın en çok konuşulan yanı kalabalıktı. Yaklaşık 1,5 milyon ziyaretçiyle son yılların en yoğun Ankara-Trabzon buluşmasına şahitlik ettik. Bu sadece sayısal bir başarı değil, aynı zamanda başkentteki Trabzon lobisinin ve hemşehrilik bağının ne kadar canlı olduğunun bir kanıtı gibiydi.

Ekinlikler, Trabzon’a 101 yıl sonra verilen İstiklal Madalyası nedeniyle Ulus’taki 2. TBMM binasına (Cumhuriyet Müzesi) Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş ve Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu ile Trabzon protokolünün ‘Vefa Ziyareti’ ile başladı.

Ardından Mehteran Takımının gösterisi eşliğinde 2. TBMM binasından etkinlik alanına kadar görkemli bir yürüyüş gerçekleştirildi. İnanın yol kenarındaki Ankaralılar görüntü almak için cep telefonlarıyla adeta sıraya girmişti.

Hemen burada bir not eklemek isterim. Bu kortej yürüyüşü seneye (Şalpazarı, Akçaabat, Düzköy, Tonya gibi) görsel şölen sunacak şekilde folklor ekiplerinin de katılımıyla yapılırsa daha da renklendirilebilir.

Etkinliklerin açılış töreninde protokol konuşmaları biraz uzun sürdü. Genelde öyle oluyor zaten. Bu konuya bir çözüm bulunmalı. Trabzon’daki birçok etkinlikte de bu konu üzerine bir hayli eleştiri oluyor. Hele konuşmacı bir isimleri sayıp selamlamaya başlarsa inanın sonu gelmiyor. Konuşmasının yarısına teşekküre ayıranlar var!

Bu yılki etkinliklerin ruhu biraz daha "birlik" üzerine kuruluydu. Farklı görüşlerden birçok ismin aynı horon halkasında veya aynı stantta buluşması, etkinliğin sadece bir fuar değil, bir toplumsal platform olduğunu da hissettirdi. Hemen her siyasi partiden üst düzey yöneticiler stantları ziyaret ederek Trabzonlular’la buluştu.

"Trabzon’un En’leri ve 100’leri" sergisi: Şehrin hafızasını tazeleyen çok kıymetli bir sanatsal katkıydı.

Özellikle yöresel dokumaların (Keşan gibi) modern defilelerle sunulması, bu geleneksel sanatların geleceğe nasıl taşınacağına dair güzel bir vizyon sundu.

Yine bir başka altının çizilmesi gereken etkinlik de 61 Sohbetler oldu. Trabzon’un spor, siyaset, sanat, bürokrasi ve akademi alanında yetiştirdiği değerler etkinliğe katılanlarla buluşturuldu. Bu tematik sohbetler, etkinliğe entelektüel bir derinlik katmış oldu.

İsmail Türüt, Onay Şahin, Ali Alkurt, Ekin Uzunlar ve Zeynep Başkan gibi isimlerin konserleri, her zamanki gibi coşkunun zirve yaptığı anlardı. Kuzeyin Uşakları, kolbastı gösterileri ve horon halkaları, Ankara'nın ortasında gerçek bir Karadeniz havası estirdi.

Özetle; bu yılki organizasyon, Trabzon’un sadece mutfağıyla değil; sanatı, siyaseti ve insanıyla bir bütün olarak kendini ifade ettiği profesyonel bir vitrin oldu. Elbette kalabalığın getirdiği otopark ve ulaşım gibi küçük aksaklıklar yaşanmış olsa da, genel hava oldukça pozitifti.

Öncelikle şunu söyleyelim. Önceki  yıllara göre "pazar yeri" eleştirilerini biraz daha azaltacak adımlar atılmış oldu. Özelikle bazı belediyelere alan olarak küçük stant verilmesi ve bazı belediyelerin yapmak istediği tanıtımlara engel olunması eleştiri konusu olsa da sonradan bazı yanlış anlaşılmalar düzeltildi.

Bize göre stantlar daha ferah bir ortama taşınmalı. Millet Bahçesinin Merkez Ankara binaları karşısında çok daha rahat bir ortam var.

Şenlik alanından ayrılırken yaşadığımız bir anıyı da anlatmadan geçemeyeceğim. Arkadaşlarımızla Millet Bahçesinde yürürken arkamızdan da bir genç geliyordu. İstemeden da olsa kulak misafiri olduk. Trabzonlu genç, Trabzonlu olmayan diğer arkadaşlarına (Muhtemelen Güneydoğu illerinden) etkinlik alanında lokantada Akçaabat köftesi ikramında bulunmuş olmalı ki köfteyi beğenip beğenmediklerini soruyordu. Arkadaşları memnun kalmıştı. Sohbete biz de katıldık. Etkinliği de beğendiklerini ifade ettiler. Akçaabat’ta özellikle ilçe merkezindeki esnaf lokantalarında daha lezzetli köfteler yiyebileceklerini belirterek, Trabzon’a davet ettik.

Teşekkür ettiler. Biz de teşekkür ederek ayrıldık.

Sonuç olarak, bu yıl ki organizasyon, birçok açıdan çıtayı yukarı taşıdı. Başta Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu ve basın ekibine, Başkent’teki Trabzon Dernekler Federasyonu yönetimine ve emeği geçen herkese teşekkür ediyoruz. Gelecek yıl daha sıcak bir takvimde, daha ferah bir ortamda, daha güzel bir etkinlikte buluşmak dileğiyle…