Bazı ürünler vardır müşteriyi etkilemek için kutu kutu içine konur. Dışarıdan bakıldığında kutu çok büyüktür ancak ürünü açtığınızda kutunun içinden başka şeffaf bir ambalaj çıkar. Aslında o da büyük görünür ancak şeffaf sert plastikten yapılı ambalaja ulaştığınızda onun da sağından solundan önünden arkasından küçültülmüş bir bölüm olduğunu görürsünüz. Nihayet aldığınız ürüne ulaştığınızda devasa paketten çıkan ürünü şaşkınlıkla karşılarsınız.

Trabzonspor aynen bir müşteriyi etkilemek için hazırlanan paket gibi… Dışarıdan bakıldığında devasa bir kulüp; öyle ya dört büyükten birisi ancak sahada ortaya koyduğu futbola baktığınızda ise ‘eser miktarda’… Yani yok denecek kadar az.

Sahada oynanan oyuna futbol adını vermek hakikaten futbola hakaret olur.

Trabzonspor kadrosu yetersiz bir kadro onu anladık ancak Konyaspor’dan da mı yetersiz anlamak mümkün değil.

Dün akşam Konyaspor’u Galatasaray karşısında izledik belki futbola değil ancak mücadeleye doyduk.

Trabzonspor bu akşam ne oynadı anlamak mümkün değil. Maça üçlü defans ile başladı her an gol yiyeceğini gösterecek pozisyonlar vermeye başladı Fatih Hoca gol yiyene kadar yanlışında ısrar etti.

Golü yedik ve üçlü defanstan vaz geçti, neyse ki bir saman alevi misali üst üste iki gol bulduk ve öne geçtik ve sanki maç orada bitti.

Bir takım bu kadar vurdumduymaz oynayabilir mi? Hoca kenarda maçı seyrederse oynar; ne bir ara pası ne temaslı futbol ne de dik oyun hiçbirisi yok. Özellikle de hep Fatih Hoca’ya takıldı gözlerim. Sürekli ‘sakin, yavaş’ diye komut veriyor. Takım zaten o kadar sakin ki hiçbir şey üretmemek için sahaya çıkmış sanki.

Trabzonspor eğer futbol takımı ise bu takımın bu kadar organizasyondan habersiz oynamaya hakkı yok.

Defans kendi havasında, orta sahanın ne defansla bir senkronizasyonu var ne de üçüncü bölge ile… Oyun boyunun bu kadar uzun olduğu bir oyunu dünyanın en iyi takımları oynayamaz biz ise yetmiş metrede oynamaya çalışıyoruz.

Top ayağına gelen futbolcu pas atacak arkadaş arıyor hiç bir futbolcu hareketlenmiyor. Rakip takım kendi kapasitesinde gelmeye çalışıyor rakibi karşılayan futbolcu yok. Herkes geri geri gidiyor bu nasıl futbol?

Fatih Tekke bir hoca olarak bu oyunu nasıl hazmediyor?

Bu takımın kadrosu yetersiz kabul ancak eldeki futbolculardaki bu dalgalanmanın sebebi ne?

Aklımızda kalan Göztepe karşısındaki mücadele, Samsunspor karşısındaki oyun…

Pekala bu mücadeleyi gösterebilen takım neden istikrar sağlayamıyor?

Hoca bu kötü oyunu neden iyiye çeviremiyor.

Arkadaşlar hoca yetersiz, oyuncu değişikleri yanlış, oyuna ve oyuncuya bir katkısı yok.

Abdullah Avcı’yı yana geriye oynatıyor diye gönderdik. Elin oğlu Norveçli Lovik nereden bilecek ya da aklına gelecek ki orta sahadan kaleci Onana’ya oynuyor.

Her topu alan ileriyi zorlamak yerine ya yana ya da geriye oynuyor artık bu oyun şekli tahammül edilemez bir hal almıştır.

Trabzonspor taraftarı ileride basan rakibi oyun ile boğan bir oyun bekliyor.

Kadro yetersiz laflarına katılmıyorum.

Galatasaray ve Fenerbahçe hariç bütün takımlarla mücadele edecek bir kadromuz var. Sadece bu kadroyu daha iyi organize edecek bir hocamız yok.

Anladığımız kadarıyla Fatih Hoca teknik direktörlüğü öğreninceye kadar sabredeceğiz.

Zeminin berbat oluşu federasyonun ayıbı ancak sürekli kayan kramponlarla oynamak ve devre arasında buna bir özüm bulamamak da Trabzonsporlu profesyonellerin ayıbıdır.

Gaziantepspor maçı mı dediniz; bu maç Allah’ın bir lütfu olarak üç puanla geçildi. Fatih Hoca Muçhi’nin mevkisini değiştire değiştire futbolcunun başını döndürdü. Sonuç olarak Muçi de atabileceği birçok pozisyonda karavana çekti.

Onana’yı da görmezden gelemeyiz. 6 kurtarışla maça damgasını vurdu.

Onana zaten budur; bir maç var bir maç yok yani denge yok.

Zaten dengesi olsaydı yolu Türkiye’den geçmezdi…