Evet Abdullah Hoca’nın geldiğinde söylediği ilk söz.

Şu anda başladığımız noktadayız. Bu çöküş sadece Hoca’nın yanlışlarıyla izah edilemeyecek kadar büyük. Maalesef şampiyonluk bizi zehirledi, gözümüzü kör etti. Çok sevinmekten önümüzü göremedik.

Galatasaray şampiyon oldu, süreci yönetemedi.

Beşiktaş şampiyon oldu süreci yönetemedi.

Biz şampiyon olduk, “GS ve BJK’nın hataları bize ders olsun” dedik ancak biz de aynı hataları yaptık be… Biz de süreci yönetemedik.

Aslında kaybedilmiş çok bir şey yok bu derenin altından çok sular akar ancak öfke ve ölçüsüz eleştiriler bizim en büyük düşmanımız. Abdullah Hoca  eleştirilmez değildir ancak kimse hocalığını tartışmasın. Resmî olarak (2011 şampiyonluğu resmî değil) 38 yıl sonra takımı şampiyon yapan hocanın her zaman kredisi vardır ve de bu zor durumdan bizi çıkaracak hoca yine Abdullah Hoca’dır. Bunu bir kenara not edelim.

Sabredeceğiz kötü futbolu ve kötü sonuçları sineye çekeceğiz takıma ve hocaya sahip çıkacağız, moral vereceğiz.

Ancaak başta yönetim kurulunun ve de hocanın yaptığı yanlışları görmezden gelme lüksümüz ve de hoşgörümüz yok.

Önce transfer planlamasından bahsedelim…

Geçen yıl sol bek olmadan şampiyon olduk, en büyük eksiğimiz sol bek idi oraya Eren’i aldık. Eren tek başına orayı taşıyacak kapasitede değil ayrıca onu yedekleyecek ikinci bir sol bek yok.

Yine geçen yıl ligin sonlarına doğru sağ stoper olmadan ligi şampiyon bitirdik. En acil ihtiyaçlardan biri sağ stoperdi onu da becerip alamadık. Aldığımız Bartra bence tam bir bomba… Yumuşak stoper tipinde bir futbolcu. Geçen yıl Edgar /Hugo ikilisini mumla arıyoruz.

Sağlam bir altı numara becerip alamadık. Sağlam bir 8 numara da alamadık, her iki kanata etkili futbolcular da alamadık. Altığımız Trezequet  tam bir sıradan takım kanat oyuncusu. Rakibin arkasında boşluk bulursa gidebilecek bir topçu. Oysa ki Trabzonspor öyle oynayan bir takım değil.

Bardi, Naci, Abdülkadir, Yusuf Yazıcı, Bakasetas bunlar üç aşağı beş yukarı aynı tipte futbolcular hiç biri oyunu iki yönlü oynayacak futbolcu değil. Daha önce bizde oynayan Badu Ndiaye tarzında bir futbolcumuz bile yok. Maç orta sahada kazanılır, bizim orta sahamız çok kırılgan. Üstelik temaslı futbol oynamamız gerekirken hep geri geri gidiyoruz, yediğimiz üçüncü gol bunun en güzel ancak en acı örneği.

Oynadığımız oyunun Antalyaspor maçından farkı yok, orta sahada rakibi zorlamadıkça her kaybettiğimiz top tehlike olarak bize geri döndü.

Takım zihinsel olarak çökmüş durumda, haftada iki maçı kaldırma şansı yok.

Trabzonspor ve de hoca bir karar verecek tıpkı Ünal Karaman’ın yaptığı gibi ya Avrupa Ligine asılıp ligi bırakacak ya da Avrupa Ligini bırakacak lige konsantre olacak. İkisinin altından hem mental hem de fiziksel olarak kalkması mümkün değil.

Yiğit düştüğü yerden kalkandır, Hoca ve yönetim bu fiziksel ve zihinsel çöküşün sebeplerini bulup ortadan kaldırmalıdır. Hiç bir futbolcu  risk almak istemiyor, hepsi kaçak güreşiyor.

Tek tek baktığımızda bu takımın daha organize ve daha mücadeleci bir davranış göstermesi gerekiyor ancak ortada bir şey yok.

Futbolcu performansı olarak Uğurcan’ın Avrupa hayalleri suya düşünce kendisi de suya düştü, sıradanlaştı, konsantre kaybına uğradı. Oysa ki futbolda dün yoktur, kendisini yeniden bulması lazım. Bu şekilde devam ederse hem kendisi hem de Trabzonspor kaybeder.

Diğer futbolcuları tek tek eleştirerek hedef tahtası yapmanın bir anlamı yok. Devre arasına kadar bu futbolcular ile devam edeceğiz, onların form tutmasını ve birbirleriyle uyumunu beklemekten başka şansımız yok. Bu takım bundan çok daha iyi oynar, biraz sabır biraz moral en çok da akla ihtiyaç var.

Şampiyon düştüğü yerden kalkacaktır. Biraz da şu Trabzonlu olup da başka takımlarda oynayan futbolcu demeyeceğim şarlatanlara bir çift sözüm var.

Öönce Antalyaspor’daki Gökdeniz, babasının ne kadar Trabzonspor’u sevdiğini göstermek için sevdiği Gökdeniz Karadeniz in adını çocuğuna verdiği Gökdeniz. Şimdi birde Samet Akaydın çıktı. Onlar eğer futboldan ekmek yiyorlarsa Trabzonspor’un Türkiye’deki popülaritesinden dolayı o ekmeği yiyorlar,

Ey Samet o golü attın da Dünya şampiyonu mu oldun, akabinde bir takım hareketlerin de var, onları da bir kenara not ettik. Bu hırsın niye diğer takımlara karşı yok. Trabzonspor formasını hak ettiğini ispatlamaya mı çalışıyorsun. Sporcunun zeki, çevik ve de ahlaklı olması gerekir, sende hiç biri yok. Takım arkadaşın elin oğlu Badu Ndiaye’ye bak ta biraz utan biraz emi.

Abdullah Hocam sana da bir çift sözüm var: Trabzonspor’u dipten aldın yani  ilkokul birden aldın şampiyon yaptın ve ilkokuldan mezun ettin. Az ama öz birkaç kaliteli adamla orta okula başlatmak yerine takımın iskeletini bozarak (bugün sahada şampiyon takımdan sadece üç kişi vardı) yeni bir maceraya atıldın. Tekrar ilkokul birleri aldın, sabrederek onların da mezun olup şampiyon olmasını bekleyeceğiz. İnatla ve sabırla ne olur sen de dersine iyi çalış kendini yenile. Sana inancımız tamdır. Çünkü tarih hep yanlışlarla doludur, hoca değiştirmenin Trabzonspor’a zerre faydası yoktur ancak hocanın anlayışının değişmesinin çok büyük faydası olacaktır.

Son söz sabır, sabır  acı da gelse sabır…