Büyük maçlar büyük oyuncularla oynanıyor. Kazanılıyor yada kaybediliyor ama onlarla bu atmosferler yönetilebilir hale geliyor. Evet, Trabzonspor kayıpları oynadığı bir sezon yaşıyor, bu doğru. Ancak sahaya çıkaracağı güçlü isimlerini kenarda bekletmesi anlaşılır gibi değildi. Bazı oyuncuların bıraktığını düşünüyorduk, Trezeguet bırakmadığını oyuna girdikten sonra hırsıyla gösterdi mesela... Güçlü oyuncular bu tip kötü sezonlarda bile büyük maçları beklerler. Trabzonspor güçlü isimlerini kenarda tutarak bu şansı da kullanamadı. Nenad Bjelica’ya bu tip maçların önemi sanıyorum tam olarak anlatılamamış. Yine o gelene kadar ki süreçte Lazar Markoviç takımının en iyi hücum silahıyken, süre alamamasının sebebi ne olabilir? Bir hazırlık maçı gibi iddialı testler uygulanacak maç değildi Fenerbahçe maçı. Daha net kararlar, daha net kurgu, daha net değişiklikler, daha net oyuncularla sahada olunmalıydı. Hadi maç başı bir analiz yapıldı ve sahaya üçlü-beşli bir savunmayla çıkıldı.

Bunu da anlaşılır bulduk. Peki ya sonrasında oyuna hamleler neden bu kadar gecikti.

EN İYİSİ HAMSİK

Tüm hamleler dakikalar 73’ü gösterdiğinde yapılmıştı. Sakatlık olsa ne olacaktı mesela? Dün gece Nenad Bjelica önümüzdeki sezonun yapılanmasını yaparken, oluşturduğu soru işaretleriyle kredisinden yemiş oldu. Futbol acımasız, ligimiz daha da acımasız. Trabzonspor’un sahada en iyisi Marek Hamsik’ti. Formasyon değişimi herkesi şaşkına çevirirken, onu çevirmemesi kalitesiyle izah edilebilir durumdu.