Şimdi sorulması gereken soru şu: “Trabzonspor’da iki stoperin yokluğunun bu kadar fark etmesi normal mi?” Elbette normal değil. Ancak Fatih Tekke’nin kurduğu mekanizmanın en kusursuz parçalarıydı Savic ve Batagov ikilisi. İkisi birden sakatlanınca, senaryoların en kötüsü gerçekleşti. Yerlerine oynayanlar uyum sağlayamadı; ikili gibi olamadılar, tekli gibi de verimli olamadılar. Puan kaybını yalnızca buna bağlamak doğru olmaz fakat Tekke’nin planlarının o ikiliye göre şekillenmiş olması, alternatif senaryonun eksikliğini de gösteriyor.

SAHİP ÇIKILMALI

Alanyaspor’u Pereira’nın takımı olarak yine kompakt, agresif ve dengeli bekliyordum. Oulai–Folcarelli ikilisine karşı Makouta–Maestro orta sahası üstünlük kurdu ve adeta oyunu kilitledi. Onuachu’nun attığı gol, Trabzonspor adına planların ötesinde bir kalite gösterisiydi. Fakat o ana kadar ödül gibi gelen bu golün devamı gelmedi. Kenar yönetimin hamleleri de oyunun gidişatını değiştiremedi. Alanyaspor’un uzaktan bulduğu mükemmel gol, teslim edilen oyunun bedeli oldu. Çok daha ağırı bile olabilirdi!

Son söz şu olmalı: Bu takıma sahip çıkılmalı. Düşüşler olağan karşılanmalı. Eleştiriler maç gününde kalsın, ertesi güne taşınmasın. Trabzonspor yeni bir takım; yaşadığı iniş çıkışlar da bu uyum sürecinin doğal sonucu. Birkaç doğru planla bu dönem aşılacaktır.