Trabzonspor'un Galatasaray, Fenerbahçe ve Başakşehir gibi takımlardan kopmaması için Alanyaspor'u deplasmanda mutlaka yenmesi gerekiyordu. Evinde tek mağlubiyeti bulunan Alanyaspor, iç sahada her takım için çok zorlu bir ekip. Sekiz dış saha maçının sadece üçünü kazanabilen Karadeniz Fırtınası'nın işi pek kolay değildi.

Abdullah Avcı savunmanın merkezini Jean-Philippe Gbamin- Vitor Hugo, kanatları ise Trezeguet ve Naci'ye emanet etti. Maça iyi başlayan Bordo Mavililer, Efecan'dan golü yiyince şok oldu. Bir kez gelen Alanyaspor golü buldu. Bol pas yapan Trabzonspor rakip ceza sahasında hiç etkili olamadı. İlk yarının sonuna doğru gelen ikinci gol ve uzatmadaki üçüncü gol... Umut Bozok sahada yokları oynuyordu. Yüzde yetmiş bir topla oynama yüzdesine rağmen yenilen üç gol, problemin büyük olduğunun kanıtıydı. Avcı ikinci yarıya Djaniny ve Bartra ile başladı, yine olmadı. Yusuf Yazıcı girdi yine olmadı. Lahtimi ve Bardhi girdi hiç olmadı. Alanya dördüncü ve beşinci golü attı. Tarihi fark yiyen son şampiyon, rakip ceza sahasına girmeyi ikinci yarıda da beceremedi.

Francesco Farioli dersini iyi çalıştığından maçta semeresini aldı. Abdullah Avcı'nın ise topa sahip olmaktan başka taktiği olmadığını gördük. Hamsik gibi büyük bir yıldızı oynatmaması, Umut Bozok gibi küçük takım golcüsünde ısrar etmesi, Gbamin'i savunmanın göbeğinde oynatması, takım savunmasının hiç olması gibi büyük yanlışlar maçın neticesine etki etti. Trabzonspor bu sezon Antalya'da ikinci kez beş gol yemeyi becerdi. Zirve yarışında geriye düşüldü. Cornelius stilinde bir forvetin satılıp yerinin doldurulmaması, rakip ceza sahasına girememenin ana faktörlerinden. Nwakaeme gibi bir oyuncunun olmaması da başka bir hücum eksikliği. İhale Avcı'ya kalır. Yönetimin kadro mühendisliğindeki intiharı ayyuka çıktı. Aslında tek sorumlu şampiyon takımı dağıtanlar ve bu duruma sessiz kalanlardır. Nokta.