Ligde son oynanan Kasımpaşa maçına göre sorunlu gözüken ikinci ve üçüncü bölgede oyuncu değişiklikleri yapıldı. Saviola, Capral, Umut, Melih ve Cenk ilkonbirde şans buldu. Umut’un performansı merak konusuydu. Hem bağlantıda kalacak, Onuachu veya rakipten dönen ikinci toplara talip olacak top rakip iken orta alana savunma yardımında bulunacaktı bunların hiç birini yapamadı. Melih ilk onbeş dakika çok iyi başladı sonrasında geri geri stoperlerin arasına kadar gitti, Benji ise temaslarda hep yerde kaldı mesafe kat edemedi. Ferencvaros’un savunma merkezi son derece ağır ve ayak kalitesi sınırlı oyunculardan kurulu olmasına rağmen Saviola, Onuachu, Umut ve Salah’danoluşan hücum hattı bu oyuncular üzerinde hiç baskı kuramayınca çok rahat çıktılar. Topun olduğu her anda iki, üç oyuncuyla konumlanan Ferencvaros çok rahat pas yaptı çaresiz kaldıkları anlarda sert faullere müracaat ettiler. Hakemin tutumu onlara faul sayılarının sayısı ve sertliğin şiddeti konusunda cesaret verdi. Salah'ın savunma arkasına yaptığı koşu ve kaleciyle karşı karşıya kaldığı pozisyon haricinde rakip savunmanın arkasına inebilmeyi çok başaramadık. Zachariassen'in attığı gol ile soyunma odasına 1 – 0 mağlup gittik. İkinci yarıda Trabzonspor baskıyı artırdı.oyunu daha fazla Ferencvaros yarı sahasına taşıdı ve özellikle ikinci yarıda daha baskılı bir görüntü verdi. Ancak bu baskıdan gol çıkarmayı başaramadı. Burada Aral’a bir tebrik bırakıyorum.
Özetle; Baskıyı yeterince net pozisyona dönüştüremedi.Yediği golde kanat savunması ve ceza sahası paylaşımı aksadı.İlk yarıda oyun kontrolünü tam kuramadı. Bitiricilik eksikti.Nwaiwu'nun uzatma dakikalarında gördüğü kırmızı kart, rövanş öncesinde ayrıca önemli bir kayıp oldu.
Trabzonspor bu maçı “rakibinden daha kötü oynadığı için” değil, oyunun kritik anlarını kötü oynadığı ve baskısını golle sonuçlandıramadığı için kaybetti. En önemli sorun, baskılı oyunun ceza sahası içinde yeterince üretken bir hücuma dönüşmemesiydi.