Ekinci’nin vefatı üzerine Trabzonspor Kulübü de bir açıklama yaptı. Açıklama şöyle:

“5 yıllık başkanlığı döneminde kulübümüze; 4 lig şampiyonluğu, 2 Türkiye Kupası, 5 Cumhurbaşkanlığı Kupası ve 2 Başbakanlık Kupası kazandıran efsane başkanımız, eski divan kurulu başkanımız, eski 2. başkanımız Mustafa Şamil Ekinci’nin vefat haberini derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayız.

Ekinci’ye Allah’tan rahmet, başta ailesi olmak üzere, camiamıza ve sevenlerine başsağlığı dileriz.

Mustafa Şamil Ekinci’nin Özgeçmişi

Aslen Kırşehirli olan Mustafa Şamil Ekinci 2 Haziran 1941 yılında dünyaya geldi.

İlk, orta ve lise öğrenimini İstanbul’da tamamladı. Çok genç yaşta ailesinin Trabzon’da fabrika kurmak istemesiyle Trabzon’a gelen ve fabrikanın kurulmasıyla Trabzon’a yerleşen Ekinci, uzun yıllar iş hayatına şehrimizde devam etti. Un, yem ve çuval fabrikalarının yanı sıra, gazete ve birçok ticari işletmesini yine şehrimizde açtı.

1970 yılında ilk olarak Rıfat Dedeoğlu başkanlığında yönetim kurulu üyeliği yapan Ekinci, Başkan olacağı Haziran 1975 kongresine kadar, yönetim kurulu üyeliği, umumi kaptan ve 2. başkanlık görevlerinde bulundu.

Başkanlığının ilk sezonu olan 1975-1976 sezonunda Trabzonspor, İstanbul hegemonyasına son vererek Anadolu’dan çıkan ilk şampiyon unvanını elde etti. Trabzonspor, Ekinci’nin 5 sezon boyunca başkanlık yaptığı dönemde; 4 lig şampiyonluğu, 2 Türkiye Kupası, 5 Cumhurbaşkanlığı Kupası ve 2 Başbakanlık Kupası kazandı. Ekinci aynı zamanda 1983-1985 yılları arasında Divan Kurulu Başkanlığı görevinde de bulundu. 1995 yılında Faruk Özak yönetiminde Başkan Yardımcılığı görevinde de bulunan Ekinci, yöneticilik ve başkanlık yaptığı dönemlerde Trabzonspor tam 17 kupa kazandı.

9 Şubat 2011 tarihinde açılan, tarihimizin ve başarılarımızın sergilendiği en güzel yer olan müzemize “Mustafa Şamil Ekinci” ismi verildi. Bundan duyduğu mutluluğu ise “hayatımın en büyük hediyesini aldım” diyerek açıklayacaktı Şamil Ekinci…

Sadece yöneticilik ve başkanlık döneminde değil, Trabzon ve Trabzonspor ile tanıştığı ilk günden hayatının son anına kadar, çok sevdiği şehri ve camiası için elini taşın altına koymaktan hiç çekinmedi.”