Ertuğrul Doğan’ın başkanlığı döneminde, Fatih Tekke’nin Trabzonspor kariyerindeki ilk derbi galibiyeti ve ezeli rakip Fenerbahçe’nin yenilmezlik serisine son vermek için şehrin motivasyonu oldukça yüksekti.

Tribünler görsel ve işitsel açıdan ilk defa bu kadar görkemli, bir o kadar da heyecanlıydı. Maç önünde ideal kadrodan tek eksik Zubkov’un yokluğunda eldeki mevcuda göre beklenen onbir ile maça başlayan Trabzonspor ilk beş dakikada yarı sahayı bırakalım ceza alanı çevresinden çıkmakta zorlandı. Baskıdan çıkabildiği ilk fırsatta ise Muçi’nin usta dokunuşu Fenerbahçe için şok, tribünler için bayram havası oluşturdu.

Golden hemen sonra Fenerbahçe’nin şoku erken atlatması Tedesco ve öğrencilerinin derslerine daha iyi çalıştıklarının göstergesiydi. Tedesco maç süresince kenardan takımını soğukkanlılıkla yönlendirmesi dikkatlerden kaçmadı.

Maçın başlangıç düdüğüyle birinci bölgeden çok başarılı oyun kurma becerisine sahip iki stoperimize kurduğu baskı, Tim ve Oulai’nin pas kanallarını kapatma becerileri başarıyla sonuçlandı. Kerem’in, İsmail Yüksek’in de yardımıyla Pina üzerine sürekli bir baskı kurmasına rağmen ilk yarı iki net kanat ortasını Onuachu ile buluşturmayı başardı.

Lovik’in neredeyse tek çıkışında yaptığı orta ile Onuachu filelere kavuşturdu.

Sağ ve sol kenardaki Mustafa ve Agusto vasatın çok altında kaldılar. Yediğimiz ilk golde gözlerimiz Lovik’i, ikinci golde de Pina’yı aradı ancak yoktular. Talisca ve Asensio’nun vuruşlarına yorum yapmayacağım ancak Kerem’in vuruşunda Onana’dan o kurtarışı beklemek haksızlık sayılmaz.

İlk yarının sonunda gelen gol her ne kadar takımın ve tribünlerin moralini yükseltse de hemen ikinci yarının başında Onuachu’un iki kez üst üste sahip olamadığı top kaybıyla yakalandığımız geçişten gelen gol takımı iyice düşürdü.

Galibiyet sayısından sonra Fenerbahçe ve ona refakatçi gelen Halil Umut Meler’in çabaları oyunun tempo kazanmasına fırsat tanımadı. Trabzonspor’un oyuna müdahale ettiği oyunculardan tek beklenti kazanılan duran toplardan bir ihtimal olabilir mi acaba beklentisiydi ancak o da gerçekleşmedi. Kazanmak için arzusu, enerjisi ve mücadele gücü ne kadar yüksek olsa da bir seviyeden sonra yeterli olmuyor maalesef.

Sonuç olarak Trabzonspor bu sezon evinde oynadığı iki derbide beş gol atmasına rağmen kalesinde altı gol görmesi ve bir puanla yetinmesi gelecek planları açısından çok önemli. Şimdi Trabzonspor Antep deplasmanı ile başlayan ve kısmen daha kolay görünen beş haftalık bir seriye başlıyor. Bu seriden minimum oniki veya onüç puan ile çıkılır ise Avrupa umudu artar. Aksini düşünmek bile istemiyorum.

Selam ve sevgilerimle.