Öncelikle şu “değerini bulan her futbolcu satılıktır” cümlesini biraz açalım.

İyi niyetle bakıldığında çok hoş bir cümle. Kulüplerin ekonomik olarak sürdürülebilirliği açısından yüzde yüz doğru ancak kulüplerin ekonomik açıdan düzgün olması yetmiyor, sürdürülebilir bir başarı hikâyesini de içinde barındırmalıdır.

Trabzonspor özelinde bakacak olursak tamam borcu olmasın ama taraftarını mutlu etmek için bir başarı seviyesi tutturması lazım; özellikle Fenerbahçe, Galatasaray ve Beşiktaş ile başa baş mücadele etmesi lazım.

Bu üç takımla yarışmak için onlar kadar kaliteli futbolcuya sahip olmasak da elimizdeki kaliteli oyuncuları artırıp oyunu da geliştirmemiz lazım, elimizdeki silahları sırf para kazanalım diye rakibe satmak bize ekonomik olarak bir nefes katsa da prestij ve marka değeri olarak tamamen hatalı bir stratejidir. Bütün futbolcular satılabilir ancak rakibe satarak rakiple mücadele etmek tamamen taraftara verilen negatif bir enerjidir.

Umarım bu yanlıştan dönülür de marka değerini daha fazla erozyona uğratmayız.

Bir diğer konu da Trabzon gibi bir futbol şehrinde sahaya çıkan ilk 11’de bir Trabzonlu futbolcuyu bırak bir tane Türk futbolcunun olmamasıdır. Bu utanılacak bir durumdur ve de burada utanması gerekenlerin en başında Fatih Tekke ve altyapı hocaları gelmektedir.

Sahada yazacak bir futbol aksiyonu ben göremedim gören arkadaşlar varsa zevkle okurum.

Trabzonspor maalesef oyun olarak hiç bir şey üretemiyor. Bunu sadece kadro yetersizliği ile açıklamak mümkün değil. Sahada bir teknik direktör etkisi de göremiyorum.

Bir takım kötü oynar ancak bu kadar yavaş, bu kadar yana ve yine bu kadar lüzumsuz pas ile oynaması tamamen teknik direktör yetersizliğidir.

Takımda generaller, prensler ve hamallar gibi üç kategoride futbolcu topluluğu var.

Generaller; Onana, Muçi, Zubkov…

Prensler; Agusto, Olaigbe, Oulai…

Diğerleri ise hamal rolünde ancak onların çavuşları olmadı lazım çavuşları yok.

Oulai maç içinde hem general hem pres hem de hamal rolünde.

Hatlar arası koordinasyon yok.1. bölge 2. bölge ve 3. bölge tamamen birbirinden bağımsız oynuyor.

Alınan son oyuncu sol bekten çok 3-5-2 de 5’in solu gibi oynuyor nitekim golü yine sol taraftan yedik.

Net futbolcu eksikliği hala çok bariz. Bu kadar çok pas hatası ile rakibe oyun üstünlüğü kurma şansı yok.

Maçın adamı tartışmasız Batagov’dur. Maçın iyileri Oulai ve Onuachu. Maçın kader adamı ikinci golün kahramanları Nwakaeme ve Zubkov.

Maçın en iyi dedesi o yaşta o asisti yapan Nwakaeme’dir.

Başkan ve yönetime bir tavsiye; transfer çalışmaları ulu orta yapılmaz, her aklına gelen ulu orta söylenmez. Her futbolcu satılabilir ancak direkt rakip takımlara futbolcu satılmaz. Bu takım şansla ya da başka şekilde her neyse bir seviyeye geldi. Bu takımın hedeflerine uygun kaliteli futbolcuları takıma kazandırmak lazım.

Bir sözüm de direkt Trabzonspor başkanına…

Trabzonspor tabiri caizse önden çekişli bir araba gibi motor olan takım iyi olursa kasa olan taraftarı sahaya çekiyor. Diğer takımlar arkadan çekmeli onlar da taraftar takımı itiyor. Bu sebeple iyi futbolcu ve iyi futbol bu taraftarı sahaya çekecektir.

Hakem mi? Sahi sahada hakem var mıydı acaba? Bu kadar kötü bir maç yöneten hakemin en kötü kararı da Kerem Demirbay’ı kırmızıyla atmaktı. Aklınca Trabzonspor’a eyyam yapıyor…