Türkiye’de yetişmiş gençlerin yurtdışına yönelmesi, tek bir nedenden ziyade ekonomik, kurumsal ve sosyo-kültürel etkenlerin birleşimiyle açıklanır.
Akademik literatürde bu olgu “beyin göçü” ve giderek “beyin dolaşımı” çerçevesinde değerlendirilir. Adaletsizlik ve liyakatin esas alınmayışı, satın alma gücündeki erime, ücret-verimlilik dengesizliği, kariyer basamaklarında liyakat algısının zayıflaması, araştırma-inovasyon ekosisteminin sınırlılıkları, kurallı-öngörülebilir bir hukuk ve kurum düzenine duyulan ihtiyaç, ifade ve akademik özgürlükler, yaşam kalitesi ve gelecek belirsizliği gibi faktörler, gençlerin risk algısını yükselterek yurtdışını daha güvenli ve rasyonel bir seçenek haline getirebilir. Ayrıca uluslararası ağlara erişim, daha güçlü Ar-Ge altyapısı, daha şeffaf işe alım süreçleri ve daha yüksek mobilite imkânları, göç kararını hızlandıran “çekici” unsurlar olarak öne çıkar.
Çözüm var mı/ ne olmalıdır?
Tek kalemde değil, birbirini tamamlayan bir “paket” yaklaşımıyla:
1. Öngörülebilirlik ve güvenilir kurumlar
• Hukukun üstünlüğü, şeffaflık, hesap verebilirlik ve düzenleyici istikrar; gençlerin “yarın” beklentisini güçlendirir.
• Kamu işe alımlarında ve terfilerde ölçülebilir kriterler, sınav ve mülakat süreçlerinde denetlenebilirlik.
2. Liyakat ve fırsat eşitliği
• Akademi ve özel sektörde işe alım/terfide standartlaştırılmış, izlenebilir performans kriterleri.
• Ayrımcılığa karşı güçlü mekanizmalar; kadınlar ve dezavantajlı gruplar için eşit erişim.
3. Ekonomik cazibe: ücret, vergi, barınma
• Nitelikli işlerde ücretlerin enflasyon karşısında korunması; verimlilik artışıyla uyumlu ücret politikaları.
• Gençler için barınma (kiralar) ve yaşam maliyeti baskısını azaltacak konut ve kent politikaları.
• Ar-Ge personeline yönelik hedefli vergi/prim teşvikleri (geniş tabana zarar vermeden, seçici ve denetlenebilir).
4. Bilim-teknoloji ve inovasyon ekosistemi
• Üniversite-sanayi işbirliğini gerçek çıktılara bağlayan fonlar; araştırma altyapısına uzun vadeli yatırım.
• Hakemli fonlama, yayın-patent-ürün çıktılarında kalite odaklı değerlendirme; bürokrasinin azaltılması.
5. Kariyer yolları ve “ilk iş” köprüsü
• Yeni mezunlar için staj/çıraklık-işbaşı programlarının niteliğini artırma; özel sektörde genç istihdamını kalıcı kılma.
•Kamu-özel ortak yetenek programları: veri bilimi, siber güvenlik, biyoteknoloji, yapay zekâ gibi alanlarda hızlandırılmış rotalar.
6. “Gidenle bağ” stratejisi (tersine göç yerine dolaşım)
• Yurtdışındaki Türk uzmanların projelere uzaktan katkısını kolaylaştıran programlar, ortak laboratuvarlar, misafir araştırmacılık.
•Dönmek isteyenlere bürokrasisiz tanıma-denklik, araştırma başlangıç fonu, aile/okul uyumu desteği.
Özetle: Gençlerin gitmesini “ikna” ile değil, güven veren kurumlar + liyakat + yaşam maliyetiyle uyumlu gelir + güçlü Ar-Ge ve kariyer ekosistemi ile azaltabilirsiniz. Bu çerçeve kurulduğunda hedef, sadece “göçü durdurmak” değil; Türkiye’yi yetenek için rekabetçi bir merkez haline getirerek “beyin dolaşımından” sürdürülebilir kazanım sağlamaktır.