Bu tip maçlarda, özellikle güç farkının net olduğu karşılaşmalarda izleyicinin beklentisi çok sınırlıdır. Kimse derin taktik analiz peşinde koşmaz; insanlar keyifli bir maç izlemek ister. Yeni bir transfer varsa onun topla ilişkisini görmek ister, genç oyuncular sahaya çıktığında gözler ister istemez onlara çevrilir. Trabzonspor–İstanbulspor maçı da tam olarak bu beklentilerle izlendi. Trabzonspor sahaya mutlak favori olarak çıktı. Ancak her denge farkı olan karşılaşmada olduğu gibi, alt lig takımının hırsı oyunun bir bölümünde sizi zorlayabilir. Buna rağmen, eldeki kadroyla çok daha iyi bir ilk yarı oynanması gerekiyordu. İlk golü bulan taraf Trabzonspor olmalıydı. Bu gerçekleşmedi. Ya oyuncular konsantrasyon sorunu yaşadı ya da oyuna dair klasik defolar sahne aldı. Sonuçta Trabzonspor kazanması gereken maçı farklı kazandı ama bu, ilk yarıdaki soru işaretlerini ortadan kaldırmıyor.

Oyun kopabilirdi ama...

İstanbulspor’un on kişi kalmasından önce oyunun kopması beklenirdi. Ancak Onuachu, Oulai, Zubkov ve Mustafa Eskihellaç’ın olmadığı maçlarda yaşanacak sorunlar dün yeniden kendini gösterdi. Büyük maçlarda bu anlaşılabilir; fakat bir alt ligin rotasyonlu takımına karşı yaşanması, teknik ekibin üzerinde durması gereken bir başlık. Fatih Tekke, olası bir sürprizi önlemek adına sahaya en iyi kadroyla çıktı ve bu tercihi sonucu güvenceye aldı. Rakip eksik kaldıktan sonra fark geldi. Ancak genç oyuncu hamleleri yine gecikti. Salih Malkoçoğlu, geçen sezonun U19 takımının en iyilerindendi. Skor bu kadar rahatlamışken daha erken oyuna giremez miydi? Diğer gençler için risk neydi, doğrusu merak ediyorum.