Adına yakışır bir mücadele, adına yakışır bir final izledik. Dakikalar ilerledikçe heyecanın değil düştüğü, daha da büyüdüğü bir geceydi. Trabzonspor sahaya çıktığı ilk andan itibaren oyunu yöneten, baskıyı kuran, rakibine nefes aldırmayan taraftı. Özellikle ilk yarıda ortaya koyduğu yüksek tempo, ön alan baskısı ve kararlı oyun büyük finalin hakim takımının kim olduğunu net biçimde gösterdi. Konyaspor ise İlhan Palut yönetiminde mücadeleden hiç kopmadı. Uzun toplarla, bek-stoper arasına yaptığı koşularla oyunun içinde kalmaya çalıştı ve ikinci yarıda Trabzonspor temposunun düşmesiyle birlikte dengeyi yakaladı.

Finalin kırılma anı ise hiç kuşkusuz kaçan penaltıydı. O gol gelse belki hikâye başka yazılacaktı. Ama büyük takımlar böyle anlarda yeniden ayağa kalkar. Trabzonspor da öyle yaptı. Onuachu’nun sıra dışı kalitesi, Muleka’nın inadı ve takımın vazgeçmeyen ruhu kupayı Trabzon’a taşıdı. Fatih Tekke ise yalnızca kupa kazanan bir teknik adam olmadı; sezon boyunca verdiği futbol aklı, cesareti ve kurduğu yapı ile Trabzonspor’un geleceğine dair büyük bir umut ortaya koydu.

GELECEĞE MESAJ VERDİ

Bu kupa sadece bir sezon başarısı değil, doğru yapılanmanın, doğru planlamanın ve güçlü karakterin ödülü oldu. Kupa finallerinin takımı Trabzonspor, müzesine bir kupa daha götürürken geleceğe dair çok güçlü bir mesaj verdi. Bu şehir, bu camia ve bu takım doğru adımlarla çok daha büyük hikâyeler yazabilecek güce sahip olduğunu bir kez daha gösterdi. Tebrikler kupa şampiyonu Trabzonspor. Tebrikler Fatih Tekke ve öğrencileri. Bir kupa finali stratejisi bu kadar güzel olabilirdi. Gerçekten tebrikler.