Şimdiye kadar izlediğimiz Trabzonspor’u bir kenara bırakalım…

Bırakalım derken, oyun disiplinine sadık, mücadele gücü yüksek, şansı her zaman yanında olan, birçok maçı kaybedecek pozisyonlar vermişken gerek rakiplerin beceriksizliği, gerekse de Trabzonspor’un şansı ile alınan maçları hariç tutuyorum işte gerçek Trabzonspor bu.

Bu skor çok acı ancak ders alınırsa geleceğe ışık tutacak bir oyun ve de sonucu içerisinde barındıran bir mağlubiyet.

Bir kere Trabzonspor’da oynayan futbolcuların kapasiteleri ne olursa olsun mücadele etmiyorlarsa bu tamamen teknik direktöre yazar.

Bir takım düşünün ilk 11 dışında kenardan gelip oyunu kurtaracak tek bir futbolcusu yok.

Bir takım düşünün birçok futbolcusu süper ligi bırak üçüncü ligde oynayacak kapasitede değil.

Bir takım düşünün sahaya çıkan futbolcuların birbirileriyle koordinasyonu yok.

Bir takım düşünün rakibe boş alan bırakmış, temaslı oyunu bıraktık rakibinin bir metre bile yanına yaklaşmıyor ve rakip o kadar rahat çıkıyor ki karşısında takım yok.

Bir takım düşünün kimse koşmuyor kimse hareketlenmiyor.

Bir takım düşünün bütün duran toplarda gol yiyor.

Bir takım düşünün kalecisinin tek bir kurtarışı yok.

Bir takım düşünün 4-3 geride maçın uzatma dakikalarında hala yan pas yapıyor.

Bir takım düşünün kenardan oyuna müdahale edecek bir hocası yok.

Bir takım düşünün sanki sezon başı hazırlık maçı havasında sahada geziniyor.

Bir takım düşünün Onana gibi bir kalecisi var hiç bir yan topa çıkmıyor.

Bir takım düşünün A..f  soyadı gibi boş bir adamı profesyonel futbolcu olarak kadroda barındırıyor.

Bir takım düşünün defansı sadece rakibe kafa vurdurmak için konumlanmış ve adeta uyku modunda.

Bir takım düşünün orta sahası yol geçen hanı.(Geçen hafta Bouchouari’yi beğendiğimi söylemem onu kurtarmaz, fizik olarak yerlerde sürünüyor).

Bir takım düşünün sadece Zubkov’un şahsi gayretleri ile bir şeyler yapmaya çalışıyor.

Bir takım düşünün ne defansta ne orta sahada ne de hücumda çoğalabiliyor.

Bir takım düşünün koşmadan mücadele etmeden önde basmadan 70-80metrelik oyun boyunda oynamaya çalışıyor ve anormal boşluklar veriyor.

Bir takım düşünün ligin son sıralarında hiç bir kalitesi olmayan takımdan dört gol yiyor ve ona yakın yüzde yüzlük gol pozisyonu veriyor.

Bu kadar yeter herhalde artık düşünmenize gerek yok.

Bu takımın ligde dördüncü olması Allah’ın bir lütfudur ancak her zaman olduğu gibi ligin ikinci devresi puanlar aslanın midesindedir.

Bu yenilgiden alınacak derslere gelecek olursak; Fatih Hoca’dan başlayalım.

Fatih Tekke’nin hoca olması için önünde çok uzun bir yol var bu yolda mutlaka kazalar olacaktır ancak bir hoca adayı olarak sadece motivasyonu yüksek konuşmalarla takım oyunu gelişmez, bunu saha kenarında ve sahada göstereceğin hoca hünerleriyle geliştirmen lazım.

Futbolcu sahada koşmuyorsa sen kenarda bakışlarınla hareketlerinle ve oyun aklınla o futbolcuya gerekli bilgi ve beceriyi kazandırmalısın.

Eğer elindeki futbolcu Trabzonspor kalibresinde değilse bir dakika bile o takımda onu tutmayacaksın.

Burası Trabzonspor, ‘burada futbolcu geliştirip para kazanalım derece önemli değil’ diyemezsin, bu taraftar ninniler ile uyumaz.

Devre arası her Trabzonsporlunun mutabık kaldığı eksik bölgelere net futbolcular almalı aldırmalı ya da ben yapamıyorum deyip bırakmalısın.

Başkan ve yönetim kuruluna sesleniyoruz.

Bu takımın ihtiyaçlarını acilen gidermeniz gerekiyor yoksa boş tribünlere oynamak zorunda kalırsınız.

Bu yenilgi herkesi sarsmıştır ancak görünen köy kılavuz istemez, mücadele etmezseniz rakibiniz ne kadar zayıf olursa olsun sizi ezer.

Gençlerbirliği sezonun en rahat maçını oynamıştır.

Sebebi Trabzonspor’un etliye sütlüyle dokunmayan oyunudur.

Göktan Gürbüz için bir iki söz edecek olursak sahadaki Pina hariç diğer bütün Trabzonsporlulardan daha çok bordo mavili formayı hak ediyor ancak bu Trabzonspor’a karşı ortaya koyduğu oyun kesinlikle ölçü değildir.

Trabzonspor bu haliyle rakip bir oyuncu hakkında fikir verecek futbol yeterliğine sahip değildir.

Sonuç olarak; mağlubiyet gerçekçi de olsa çok acı olsa da (tam bir sağılıp sağılıp bir tekme ile dökülen bir meşrepe süt gibi) ders alınırsa bir musibet bin nasihatten daha iyidir…